پیش بینی شیفتگی به کار بر اساس بهزیستی معنوی، همدلی و کارکرد های اجرایی در دانشجویان دانشگاه فرهنگیان

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی شیفتگی به کار بر اساس بهزیستی معنوی، همدلی و کارکردهای اجرایی در ۸۰ دانشجوی دانشگاه فرهنگیان (از جامعه ۵۰۰ نفری به بالا) انجام شد. روش پژوهش توصیفی‑همبستگی از نوع پیش بینی بود و نمونه گیری به صورت طبقه ای تصادفی انجام گردید. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته ۲۰ گویه ای بود که روایی محتوایی آن با نسبت روایی محتوا ۰.۸۳ و شاخص روایی محتوا ۰.۸۷ تایید شد. روایی سازه نیز از طریق تحلیل عاملی تاییدی با بارهای عاملی بین ۰.۵۴ تا ۰.۸۹ مورد تایید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای کل ابزار ۰.۹۱ و برای خرده مقیاس های شیفتگی به کار (۰.۸۹)، بهزیستی معنوی (۰.۸۴)، همدلی (۰.۸۱) و کارکردهای اجرایی (۰.۸۶) محاسبه شد. پایایی بازآزمایی پس از سه هفته برابر ۰.۸۸ به دست آمد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین شیفتگی به کار با بهزیستی معنوی (۴۲.۷±۸.۳ ،r=‎۰.۵۱)، همدلی (۳۹.۱±۷.۹ ،r=‎۰.۴۳) و کارکردهای اجرایی (۴۴.۵±۹.۶ ،r=‎۰.۴۹) همبستگی مثبت و معنی داری وجود دارد (p<‎۰.۰۰۱). مدل رگرسیونی توانست ۴۸.۶ درصد از واریانس شیفتگی به کار را تبیین کند. سهم هر یک از متغیرها به ترتیب عبارت بود از: بهزیستی معنوی با بتای استاندارد ۰.۳۴، کارکردهای اجرایی با بتای ۰.۲۹ و همدلی با بتای ۰.۲۲ (همگی در سطح ۰.۰۰۱ معنی دار). بنابراین بهزیستی معنوی قوی ترین پیش بین و پس از آن کارکردهای اجرایی و همدلی به ترتیب نقش مهمی در افزایش شیفتگی به کار دانشجویان دانشگاه فرهنگیان دارند.

کلیدواژه ها:

شیفتگی ، بهزیستی معنوی ، همدلی ، کارکرداجرایی