بررسی رابطه برخوردهای بین فردی معلمان با رفتارهای قانون شکنی دانش آموزان پسر پایه پنجم ابتدایی شهر سبزوار

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین برخوردهای بین فردی معلمان و رفتارهای قانون شکنی دانش آموزان پسر پایه پنجم ابتدایی شهر سبزوار انجام شد. چارچوب نظری پژوهش بر نظریه خودتعیین گری استوار بود که رفتارهای معلمان را در دو سبک حمایت کننده و تقابلی در قالب سه نیاز روان شناختی اساسی شامل خودمختاری، شایستگی و ارتباط تبیین می کند. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی با هدف پیش بینی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر پایه پنجم ابتدایی شهر سبزوار در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ به همراه والدین آنان بود. نمونه نهایی پژوهش شامل ۴۵ دانش آموز بود که با استفاده از نمونه گیری دو مرحله ای (انتخاب در دسترس مدارس و انتخاب تصادفی دانش آموزان در هر مدرسه) انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه رفتارهای بین فردی معلم (IBQ) و خرده مقیاس رفتار قانون شکنی سیاهه رفتاری کودکان (CBCL) بود. داده ها با استفاده از رگرسیون چندگانه همزمان و همبستگی اسپیرمن تحلیل شدند. نتایج نشان داد که ابعاد شش گانه رفتار معلم در مجموع ۲۷.۶ درصد از واریانس رفتارهای قانون شکنی را تبیین می کنند، هرچند مدل کلی در سطح ۰.۰۵ معنادار نبود (P=۰.۰۶۴‎). در میان ابعاد مورد بررسی، تنها بعد خودمختاری مثبت معلم توانست رفتارهای قانون شکنی را به طور معناداری پیش بینی کند (P=۰.۰۲۵‎). یافته ها نشان داد که اگرچه مدل کلی رگرسیون در سطح ۰٫۰۵ معنادار نشد، بعد حمایت از خودمختاری توانست رفتارهای قانون شکنی را به طور معناداری پیش بینی کند. این نتایج نشان می دهد که رفتارهای خودمختاری حمایتگر معلمان می توانند در کاهش رفتارهای قانون شکنی نقش داشته باشند، هرچند برای تایید این یافته ها انجام پژوهش هایی با حجم نمونه بیشتر ضروری است.

کلیدواژه ها:

برخوردهای بین فردی معلم ، رفتار قانون شکنی ، نظریه خودتعیین گری ، خودمختاری ، رفتارهای برونی سازی شده‎.‎