بررسی نقش فی البداهه گویی معلم در کاهش اختلالات رفتاری وافزایش تعامل دانش آموزان ابتدایی شهرستان مهران

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فی البداهه گویی معلم در کاهش اختلالات رفتاری و افزایش تعامل دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان مهران انجام شده است.روش پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی واز نظر هدف کاربردی است.جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان و معلمان دوره ابتدایی شهرستان مهران تشکیل می دهند که از میان آنان ۲۰۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل سه پرسشنامه استاندارد اختلالات رفتاری ، مقیاس تعامل دانش آموزی و چک لیست مشاهده ای فی البداهه گویی معلم بود. روایی پرسشنامه ها از طریق روایی محتوایی وپایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ تایید گردید.برای تجزیه وتحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی استفاده شد. نتایج نشان داد که بین فی البداهه گویی معلمان باکاهش اختلالات رفتاری (r=-۰.۴۸‎) رابطه منفی ومعنادار و بین فی البداهه گویی معلمان وافزایش تعامل دانش آموزان (r=۰.۵۳‎) رابطه مثبت ومعناداری وجود دارد. همچنین، فی البداهه گویی معلم ۲۳درصد واریانس اختلالات رفتاری و۲۸ درصد واریانس تعامل دانش آموزان را پیش بینی کرد. براساس یافته ها، پیشنهاد می شود مهارت فی البداهه گویی در برنامه های آموزش معلمان تقویت شودتا از این طریق بتوان جو کلاس را بهبود بخشید ومشکلات رفتاری دانش آموزان را کاهش داد.

کلیدواژه ها:

فی البداهه گویی معلم ، اختلالات رفتاری ، تعامل دانش آموزان ، معلمان ابتدایی ، مدیریت کلاس