نقش سبک های فرزند پروری، عملکرد خانواده و دلبستگی به همسالان در پیش بینی خودکارآمدی هیجانی نوجوانان

هدف از پژوهش حاضر، تعیین نقش سبک های فرزند پروری، عملکرد خانواده و دلبستگی به همسالان در پیش بینی خودکارآمدی هیجانی نوجوانان بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، جزء مطالعات توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانش آموزان دختر متوسطه اول همراه با والدینشان در نیمسال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ واقع در ناحیه یک شهرستان شهرکرد است که به تعداد ۱۰۰۰ نفر تشکیل دادند. در این پژوهش با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای با استفاده از جدول کرجسی مورگان تعداد ۲۷۴ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه های خودکارآمدی هیجانی باورلی و همکاران (۲۰۰۸)، سبک های فرزند پروری بامریند (۱۹۷۳)، عملکرد خانواده مک مستر (۱۹۵۰) و دلبستگی به همسالان آرمسدن و گرینبرگ (۱۹۸۷) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون در نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ استفاده شد. یافته ها نشان داد که سبک های فرزند پروری سهل گیر و مستبد با خودکارآمدی هیجانی رابطه منفی و معناداری دارد. همچنین سبک های فرزند پروری مقتدر منطقی، عملکرد خانواده و دلبستگی به همسالان با خودکارآمدی هیجانی رابطه مثبت و معناداری دارد. با توجه به بتای محاسبه شده، عملکرد خانواده با بتای ۶۰۴/۰ از توان پیش بینی بیشتری در خودکارآمدی هیجانی برخوردار است. با توجه به یافته های این پژوهش می توان گفت مشاوران مدرسه می توانند برای حل مشکلات خودکارآمدی هیجانی دانش آموزان به سبک های فرزند پروری، عملکرد خانواده و دلبستگی به همسالان توجه کنند‎.‎

کلیدواژه ها:

سبک های فرزند پروری ، عملکرد خانواده ، دلبستگی به همسالان ، خودکارآمدی هیجانی