بررسی روش های تدریس نوین بر اساس رویکرد ساخت گرا در نظام تعلیم و تربیت دوره ابتدایی

با ورود جامعه جهانی به هزاره سوم اطلاعات ، نقش فناوری در تمام سازمان های کشوربیش از پیش پررنگ شده است. در امتداد این مسیر نظام تعلیم و تربیت که به مثابه سوزن بان ریل قطار آموزش و پرورش است نقش خطیری را در شکل دهی به آینده دانش آموزان این مرز و بوم ایفا می کند . درواقع سازمان آموزش و پرورش به عنوان یکی ابزار های اجرایی در آموزش و سازماندهی نیروی متخصص و نیروی انسانی یک کشور تاثیر بسزایی داشته و با توجه به اینکه رویکرد ساختن گرایی در سالیان گذشته مورد توجه زیاد متخصصان حوزه برنامه ریزی درسی و طراحان آموزشی قرار گرفته است ، به اهمیت نقش دانش آموز به عنوان یادگیرنده فعال در تولید دانش تاکید می گردد. در همین راستا ؛ این پژوهش با روش توصیفی – تحلیلی به بررسی روش های تدریس نوین مبتنی بر رویکرد ساخت گرا در نظام تعلیم و تربیت دوره ابتدایی پرداخته و راهبرد هایی چون یادگیری مبتنی بر : ماموریت (QBL) ، داستان سرایی دیجیتال ، استفاده از سامانه طراحی مولد با هدایت معلم ، چالش های چند مرحله ای ، سناریو سازی با کارت های تصاویر آموزشی و یادگیری مبتنی بر بازسازی پاسخ با هدف پرورش خلاقیت و بالفعل نمودن استعداد های دانش آموزان را برای ارتقای مهارت و افزایش کیفیت یادگیری یادگیرندگان را پیشنهاد می دهد .

کلیدواژه ها:

روش های تدریس نوین ، رویکرد ساخت گرا ، نظام تعلیم و تربیت ، دوره ابتدایی