تحلیل نقش مولفه های محیط زندگی (فیزیکی، روانی و اجتماعی) بر یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

دوره ابتدایی به عنوان نخستین مرحله آموزش رسمی، نقشی بنیادین در شکل گیری شخصیت علمی و اجتماعی کودکان دارد. اگرچه مدرسه کانون اصلی آموزش تلقی می شود، اما پژوهش ها نشان می دهد که "محیط زندگی" و بستر خانوادگی، پیش نیاز اصلی برای یادگیری موثر است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی و تبیین تاثیر عوامل محیطی (فیزیکی، روانی و اجتماعی-اقتصادی) بر کیفیت آموزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی است‎. ‎روش تحقیق‎: ‎این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و از نوع مروری انجام شده است. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و جستجو در پایگاه های اطلاعاتی علمی و بررسی مقالات و منابع معتبر مرتبط با موضوع گردآوری شده و مورد تحلیل کیفی قرار گرفته اند‎. ‎یافته ها‎: ‎یافته ها نشان می دهد که سه بعد محیط زندگی بر آموزش اثرگذارند: ۱) محیط فیزیکی (شامل نور، صدا، تراکم نفرات و فضای مطالعه)، ۲) محیط روانی (شامل جو عاطفی خانواده، سبک فرزندپروری و امنیت روانی) و ۳) محیط اجتماعی-اقتصادی (سطح سواد والدین و دسترسی به منابع یادگیری). نتایج حاکی از آن است که نقص در هر یک از این ابعاد، منجر به کاهش تمرکز، افت انگیزه و در نهایت افت تحصیلی در دانش آموزان ابتدایی می گردد‎. ‎نتیجه گیری‎: ‎محیط زندگی به عنوان "برنامه درسی پنهان"، مکمل آموزش مدرسه ای است. پیشنهاد می شود متولیان آموزشی با برگزاری دوره های توانمندسازی خانواده، والدین را نسبت به غنی سازی محیط یادگیری در خانه آگاه سازند‎.‎

کلیدواژه ها:

محیط زندگی ، پیشرفت تحصیلی ، دوره ابتدایی ، آموزش و پرورش ، عوامل محیطی‎.‎