آسیب شناسی موانع مدیریت تغییر در نظام آموزشی: واکاوی چالش های گذار از رویکردهای سنتی به تدریس نوین در مدارس ایران

هدف: هدف از پژوهش حاضر، شناسایی و تحلیل چالش های پیش روی مدیریت تغییر و گذار از روش های تدریس معلم محور به رویکردهای نوین یادگیری (دانش آموز محور) در مدارس است. با توجه به تحولات سریع دنیای امروز، ضرورت بازنگری در الگوهای آموزشی بیش از پیش احساس می شود، اما شواهد نشان می دهد که این گذار در نظام آموزشی با مقاومت ها و موانع متعددی روبروست.روش شناسی: این مطالعه با استفاده از رویکرد [کیفی/کمی/مروری] و با اتکا به مدل مدیریت تغییر [مثلا مدل جان کاتر] انجام شده است. داده ها از طریق [مصاحبه با معلمان/مطالعه اسنادی/پرسشنامه] گردآوری شده و تحلیل آن ها با هدف شناسایی موانع کلیدی در سه لایه ساختاری، سازمانی و فردی صورت گرفته است.یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که چالش های اصلی شامل «ساختار متمرکز و انعطاف ناپذیر آموزشی»، «کمبود زیرساخت های لازم برای پیاده سازی فن آوری های نوین»، «فقدان برنامه های توسعه حرفه ای مستمر برای معلمان» و همچنین «مقاومت روانی ناشی از ترس از تغییر در نظام ارزشیابی نمره محور» است. نتایج همچنین حاکی از آن است که مدارس غیردولتی به دلیل انعطاف پذیری بیشتر در جذب منابع و استقلال مدیریتی، مسیر هموارتری نسبت به مدارس دولتی برای نوآوری دارند.نتیجه گیری: پژوهش حاضر نتیجه می گیرد که تغییر در نظام آموزشی صرفا با ورود تجهیزات محقق نمی شود؛ بلکه نیازمند رویکردی سیستمی و «مدیریت انسانی تغییر» است که در آن معلمان به عنوان عاملان اصلی تغییر، از طریق تشکیل «جامعه های یادگیری حرفه ای» و دریافت حمایت های سازمانی، برای پذیرش الگوهای نوین توانمند شوند.

کلیدواژه ها:

مدیریت تغییر ، نظام آموزشی ، تدریس نوین ، معلمان ، توسعه حرفه ای ، چالش های آموزشی.