رهبری آموزش و نقش آن در توانمند سازی و بهبود کیفیت مدارس

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش رهبری آموزشی بر توانمندسازی معلمان و کیفیت مدارس در شهرستان دزفول انجام شد. این مطالعه به دنبال تبیین روابط مستقیم و غیرمستقیم میان این سه متغیر و شناسایی نقش میانجی توانمندسازی معلمان در این مسیر است.روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-تحلیلی با رویکرد کمی (همبستگی) است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان و مدیران مدارس شهرستان دزفول بود که از میان آن ها ۳۸۰ نفر به روش نمونه گیری احتمالی لایه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه های استاندارد و روایی-پایایی شده بود. جهت تحلیل داده ها از نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۶ و مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) با استفاده از نرم افزار AMOS نسخه ۲۴ استفاده شد.یافته ها: نتایج تحلیل مدل ساختاری نشان داد که فرضیه اصلی پژوهش تایید شد؛ رهبری آموزشی تاثیر مثبت و معناداری بر توانمندسازی معلمان و کیفیت مدارس دارد (p<۰.۰۰۱p < ۰.۰۰۱p<۰.۰۰۱). همچنین، توانمندسازی معلمان نقش میانجی معناداری در رابطه بین رهبری آموزشی و کیفیت مدارس ایفا می کند (ضریب مسیر غیرمستقیم =۰.۴۸= ۰.۴۸=۰.۴۸). یافته های مربوط به فرضیات فرعی نیز نشان داد که رهبری توزیع شده بالاترین میزان اثرگذاری را بر مشارکت معلمان (β=۰.۷۲\beta = ‎۰.۷۲β=۰.۷۲) و توانمندسازی بر فرهنگ یادگیری (β=۰.۷۵\beta = ‎۰.۷۵β=۰.۷۵) دارد.نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان می دهد که ارتقای کیفیت مدارس در دزفول مستقیما وابسته به سبک های رهبری آموزشی (به ویژه رهبری توزیع شده و تحول آفرین) است که از طریق تقویت خودکارآمدی، مشارکت و توانمندی های حرفه ای معلمان، منجر به بهبود نتایج آموزشی می شود. بنابراین، تمرکز بر توانمندسازی معلمان، کلید اصلی انتقال اثرات مثبت مدیریتی به کیفیت یادگیری دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

رهبری آموزشی ، توانمندسازی معلمان ، کیفیت مدارس ، مدل سازی معادلات ساختاری ، شهرستان دزفول.