تاثیر ذهن آگاهی بر بهزیستی روان شناختی دانشجویان با نقش میانجی خودکارآمدی

بهزیستی روان شناختی یکی از مهم ترین شاخص های سلامت روان است که بیانگر عملکرد مطلوب فرد در ابعاد مختلف زندگی، از جمله پذیرش خود، روابط مثبت با دیگران، استقلال، تسلط بر محیط، رشد فردی و هدفمندی در زندگی است. دانشجویان به دلیل قرار گرفتن در دوره ای حساس از رشد فردی و اجتماعی، همواره با چالش های آموزشی، اقتصادی و هیجانی متعددی مواجه هستند که می تواند سطح بهزیستی روان شناختی آنان را تحت تاثیر قرار دهد. در این میان، ذهن آگاهی به عنوان رویکردی مبتنی بر آگاهی هدفمند از تجربه های لحظه حاضر، نقش مهمی در ارتقای سلامت روان، افزایش سازگاری و بهبود کیفیت زندگی ایفا می کند. همچنین خودکارآمدی، که به باور فرد نسبت به توانایی خود در مدیریت موفق موقعیت های مختلف اشاره دارد، می تواند به عنوان یکی از سازوکارهای موثر در تقویت پیامدهای مثبت ذهن آگاهی عمل کند. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ذهن آگاهی بر بهزیستی روان شناختی دانشجویان با نقش میانجی خودکارآمدی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی با بهره گیری از مدل یابی معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش را دانشجویان دانشگاه تشکیل می دهند و نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب خواهد شد. داده ها از طریق پرسشنامه پنج وجهی ذهن آگاهی، پرسشنامه خودکارآمدی عمومی و مقیاس بهزیستی روان شناختی ریف گردآوری و با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS تجزیه وتحلیل خواهند شد. انتظار می رود ذهن آگاهی اثر مثبت و معناداری بر بهزیستی روان شناختی داشته باشد و علاوه بر آن، از طریق افزایش خودکارآمدی نیز به ارتقای بهزیستی روان شناختی دانشجویان کمک کند. یافته های این پژوهش می تواند مبنای مناسبی برای طراحی برنامه های آموزشی، مداخلات روان شناختی و راهبردهای ارتقای سلامت روان در مراکز آموزش عالی باشد و در بهبود کیفیت زندگی، افزایش توانمندی فردی و شکوفایی روان شناختی دانشجویان نقش موثری ایفا کند.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، بهزیستی روان شناختی ، خودکارآمدی ، دانشجویان ، سلامت روان ، مدل یابی معادلات ساختاری.