طراحی و اعتباریابی بسته آموزشی برای دانش آموزان با رویکرد داستان پردازی

پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتباریابی بسته ی آموزشی مبتنی بر رویکرد داستان پردازی برای دانش آموزان دوره ی دوم ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش، ترکیبی از نوع اکتشافی متوالی (کیفی-کمی) بود. در بخش کیفی، با استفاده از مرور نظام مند ادبیات و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۲ معلم مجرب و ۸ متخصص علوم تربیتی و روان شناسی رشد، مولفه های اصلی داستان پردازی آموزشی استخراج گردید. این مولفه ها شامل «ساختار سه پرده ای روایت»، «شخصیت پردازی مبتنی بر همذات پنداری»، «گره افکنی شناختی»، «حل مسئله ی استعاری» و «بازخورد روایی» بودند. بر اساس این مولفه ها، بسته ی آموزشی در قالب ۱۲ جلسه ی ۴۵ دقیقه ای طراحی شد که هر جلسه شامل یک داستان محوری، فعالیت های فردی و گروهی، و تمرین های بازنویسی خلاقانه بود. در بخش کمی، بسته با روش دلفی در دو دور به تایید ۱۵ صاحبنظر رسید و ضریب توافق کندال ۰/۸۲ نشان دهنده ی اجماع بالا بود. سپس بسته در یک مطالعه ی مقدماتی بر روی ۳۰ دانش آموز به صورت پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه اجرا شد. یافته ها نشان داد که بسته ی آموزشی از اعتبار محتوایی (CVR=۰/۹۱‎) و صوری بالایی برخوردار است و اجرای آن منجر به افزایش معنادار در انگیزه ی خواندن، درک مطلب روایی و خلاقیت داستان نویسی دانش آموزان گردید. مهم ترین دستاورد پژوهش، ارائه ی الگویی عملیاتی برای تبدیل محتوای درسی خشک به روایت های جذاب و هدفمند است که ضمن حفظ اصالت علمی، زمینه ساز یادگیری عمیق و عاطفی می شود.

کلیدواژه ها:

داستان پردازی آموزشی ، بسته ی آموزشی ، روایت درمانی ، یادگیری موقعیت محور ، اعتباریابی.