آموزش مهارت های زبانی در دوره دبستان: راهبردهای تلفیقی برای پرورش چهار مهارت بنیادین

این مقاله با هدف بررسی جایگاه و راهبردهای موثر آموزش مهارت های چهارگانه زبانی (شنیدن، گفتن، خواندن و نوشتن) در دوره دبستان تدوین شده است. دوره دبستان، حساس ترین مرحله شکل گیری پایه های زبانی کودکان محسوب می شود و کیفیت آموزش در این مقطع، تاثیر مستقیم بر موفقیت تحصیلی، رشد شناختی و مهارت های ارتباطی آنان در تمام طول زندگی دارد. با این حال، نظام آموزشی ایران در این حوزه با چالش های ساختاری، روش شناختی و محتوایی متعددی روبه روست که از جمله می توان به کم توجهی به مهارت های شنیداری و گفتاری، جدایی افتادگی مهارت ها از یکدیگر و ضعف در ارزشیابی پویا اشاره کرد. این پژوهش با استفاده از روش شناسی مروری و تحلیل اسنادی، به بررسی مبانی نظری و پیشینه پژوهشی مرتبط پرداخته و راهکارهای عملی برای تلفیق مهارت های زبانی در بستر کلاس درس ارائه می دهد. یافته ها نشان می دهد که رویکرد یکپارچه و مبتنی بر موقعیت های ارتباطی واقعی، در مقایسه با رویکرد تجزیه ای و قاعده محور، از کارآمدی بالاتری برخوردار است و می تواند انگیزه و توانش زبانی دانش آموزان را به شکل چشمگیری ارتقا بخشد. در نهایت، مقاله با ارائه پیشنهاد های کاربردی در سه سطح سیاست گذاری، برنامه ریزی درسی و اجرای کلاسی، بر ضرورت بازنگری بنیادین در روش های آموزش زبان فارسی در دوره دبستان تاکید می ورزد‎.‎

کلیدواژه ها:

آموزش زبان فارسی ، مهارت های زبانی ، دوره دبستان ، رویکرد تلفیقی ، مهارت های شنیداری و گفتاری ، مناطق دوزبانه