بهبود و رفع مشکل درشت نویسی دانش آموزان با استفاده از راهکارهای موثر

هدف از این اقدام پژوهی، بررسی و بهبود مشکل درشت نویسی در میان دانش آموزان دبستان جمهوری اسلامی شهرستان درگز، استان خراسان رضوی، در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ است. در جریان تدریس روزانه در کلاسی با ۳۲ دانش آموز مشاهده شد که تعدادی از آنان هنگام نوشتن دچار درشت نویسی هستند؛ بدین معنا که اندازه حروف بسیار بزرگ نوشته می شود، نظم و خوانایی نوشته ها کاهش می یابد و گاهی کلمات از خطوط دفتر خارج می شوند. این مشکل علاوه بر تاثیر بر زیبایی نوشتار، موجب کندی نوشتن و خستگی زودهنگام دانش آموز می شود. برای بررسی دقیق تر از روش اقدام پژوهی استفاده شد و اطلاعات در دو مرحله(شواهد یک و دو) از طریق مشاهده مستقیم، بررسی دفترهای مشق، گفت وگو با دانش آموزان، مشورت با همکاران و مطالعه منابع علمی گردآوری گردید. نتایج نشان داد که عواملی چون ضعف در مهارت های حرکتی ظریف، ناآگاهی از اندازه مناسب حروف، عادت های نادرست نوشتاری و کمبود تمرین های هدفمند در بروز این مشکل نقش دارند. بر این اساس، مجموعه ای از راهکارهای آموزشی در شش هفته طراحی و اجرا شد؛ از جمله تمرین های تقویت عضلات دست، استفاده از خطوط راهنما در دفتر، آموزش اندازه مناسب حروف، تمرین های تدریجی خوش نویسی، استفاده از الگوهای دیداری و ارائه بازخورد مستمر. نتایج ارزیابی نشان داد که اجرای این راهکارها موجب بهبود اندازه حروف، افزایش نظم و خوانایی نوشتار و ارتقای دقت دانش آموزان شد. مدیر مدرسه، معاون آموزشی، همکاران و والدین نیز این بهبود را تایید کردند. در مجموع، استفاده از روش های آموزشی هدفمند می تواند نقش موثری در اصلاح مشکل درشت نویسی و تقویت مهارت نوشتاری دانش آموزان دوره ابتدایی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

درشت نویسی ، بهبود مهارت نوشتن ، خوش خطی دانش آموزان ، مهارت های حرکتی ظریف ، اقدام پژوهی.