نقش راهبردهای پرورش تفکر خلاق در بهبود مهارت انشانویسی دانش آموزان دوره ابتدایی: یک مطالعه مروری
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 56
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IRCEMET09_226
تاریخ نمایه سازی: 26 مرداد 1405
چکیده مقاله:
مهارت انشانویسی یکی از مهم ترین مهارت های زبانی، شناختی و ارتباطی دانش آموزان دوره ابتدایی است و نقش مهمی در رشد تفکر، سازمان دهی اندیشه ها، بیان احساسات و یادگیری سایر دروس دارد؛ با این حال، بسیاری از دانش آموزان در تولید ایده، گسترش محتوا، سازمان دهی نوشته و بیان خلاقانه افکار با چالش مواجه اند و شیوه های سنتی آموزش انشا نیز غالبا فرصت کافی برای پرورش خلاقیت و تخیل آنان فراهم نمی کند. هدف پژوهش حاضر، مرور و تحلیل مطالعات داخلی و خارجی درباره نقش راهبردهای پرورش تفکر خلاق در بهبود مهارت انشانویسی دانش آموزان دوره ابتدایی است. این پژوهش با روش مطالعه مروری انجام شد و کتاب ها، مقالات علمی و پژوهش های معتبر مرتبط با تفکر خلاق، نوشتن خلاق و آموزش انشا از پایگاه های داخلی و خارجی در بازه زمانی ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۴ و ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ بررسی و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که راهبردهای پرورش تفکر خلاق نقش محوری در بهبود مهارت های انشانویسی دانش آموزان دارند. این راهبردها در قالب فعالیت های روایی و ادبی، هنری و تعاملی، و فناورانه از طریق تقویت مولفه های تفکر خلاق شامل سیالی، انعطاف پذیری، ابتکار و بسط، به ارتقای ایده پردازی، انسجام متن، غنای واژگانی و کیفیت نوشتار منجر می شوند. به ویژه، راهبردهایی مانند داستان گویی، نمایش خلاق، نوشتن مشارکتی، یادگیری مبتنی بر تجربه و بهره گیری از فناوری های نوین و هوش مصنوعی مولد، با افزایش انگیزه، اعتمادبه نفس، مشارکت فعال و تفکر انتقادی، زمینه بهبود نوشتن خلاق را فراهم می کنند. در مجموع می توان نتیجه گرفت که راهبردهای پرورش تفکر خلاق نقش موثری در بهبود مهارت انشانویسی دانش آموزان دوره ابتدایی دارند. اگرچه در پژوهش های داخلی و خارجی درباره این تاثیر توافق وجود دارد، مطالعات خارجی بیشتر بر رویکردهای ساختاریافته، یادگیری تجربی و بهره گیری از فناوری های نوین تاکید کرده اند. در مجموع، تلفیق راهبردهای خلاقیت محور با آموزش انشا می تواند به ارتقای مهارت های نوشتاری، شناختی و ارتباطی دانش آموزان منجر شود و به عنوان رویکردی اثربخش در برنامه ریزی آموزشی مورد توجه قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محدثه شعبانی
آموزگار مقطع ابتدایی گیلان، ایران