میزان اثرگذاری روابط عمومی شعر و ترانه بر فرایند تمدن نوین اسلامی

شعر و ترانه به عنوان کهن ترین ابزارهای ارتباط جمعی، در طول تاریخ اسلامی-ایرانی نقشی فراتر از هنر محض داشته اند؛ آن ها رسانه هایی بوده اند که ارزش ها را منتقل، هویت ها را می ساختند و جنبش های اجتماعی را شکل می دادند. این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر مطالعات کتابخانه ای، به بررسی جامع کارکردهای روابط عمومی شعر و ترانه در بستر گفتمان تمدن نوین اسلامی می پردازد. چارچوب نظری پژوهش بر پایه نظریه های ارتباطات فرهنگی، قدرت نرم، مدل های روابط عمومی و نظریه هویت اجتماعی بنا شده است. یافته ها نشان می دهد که شعر و ترانه از طریق شش مکانیسم اصلی — هویت سازی، اقناع عاطفی، انتقال بین نسلی، دیپلماسی فرهنگی، بسیج اجتماعی و مقاومت فرهنگی — می توانند به مثابه ابزار راهبردی روابط عمومی در خدمت اهداف تمدن سازی قرار گیرند. در عین حال، چالش هایی چون شکاف نسلی، رقابت رسانه ای و ضعف در کیفیت تولید، اثربخشی این ابزار را محدود می سازند‎.‎

کلیدواژه ها:

روابط عمومی فرهنگی ، شعر ، ترانه ، تمدن نوین اسلامی ، هویت سازی ، قدرت نرم ، ارتباطات فرهنگی ، بسیج اجتماعی