بررسی تطبیقی نظام آموزش ابتدایی ایران، فنلاند و ژاپن

مقاله حاضر با رویکرد ترویجی–مروری و با استفاده از الگوی چهارمرحله ای جورج بردی (توصیف، تفسیر، همجواری و مقایسه هم زمان)، به بررسی تطبیقی نظام آموزش ابتدایی ایران، ژاپن و فنلاند پرداخته است. هدف اصلی این مقاله، شناسایی شباهت ها و تفاوت های ساختاری، برنامه های درسی، روش های تدریس، نظام ارزشیابی و رویکردهای تربیت معلم در سه کشور و ارائه درس آموخته های کاربردی برای بهبود نظام آموزشی ایران است. روش پژوهش مبتنی بر تحلیل اسنادی و بررسی نظام مند منابع معتبر داخلی و خارجی شامل مقالات علمی–پژوهشی، گزارش های رسمی و اسناد بالادستی می باشد. یافته های پژوهش نشان می دهد که اگرچه هر سه کشور به دنبال تربیت شهروندانی مسئول و توانمند هستند، تفاوت های بنیادینی در مبانی ارزشی، روش های تدریس و رویکردهای تربیت معلم وجود دارد. نظام های آموزشی ژاپن و فنلاند با تاکید بر یادگیری مشارکتی و تجربی، تربیت معلم کارآمد و ارزشیابی فرآیندمحور، در مقایسه با نظام ایران که عمدتا بر رویکردهای سنتی‎ ‎ و معلم محور متمرکز است، از کارآمدی بیشتری برخوردارند. نتایج این مطالعه حاکی از آن است که اصلاح نظام تربیت معلم، حرکت به سوی روش های تدریس مشارکتی و فرآیندمحور و کاهش تمرکزگرایی، مهم ترین درس آموخته های قابل تطبیق با نظام آموزشی ایران محسوب می شوند. این یافته ها می تواند برای سیاست گذاران، برنامه ریزان درسی و معلمان ایرانی در جهت اصلاح و بهبود نظام آموزش ابتدایی کشور الهام بخش باشد‎.‎

کلیدواژه ها:

آموزش ابتدایی ، ایران ، فتلاند ، ژاپن.