مطالعه تاثیر جهانی سازی بر فرهنگ های آموزشی و سیاست های تربیتی در کشورهای در حال توسعه: چالش ها و راهکارها

پیشرفت های تکنولوژیکی و افزایش تعاملات جهانی، کشورهای در حال توسعه را به شدت تحت تاثیر قرار داده و در بخش های مختلف زندگی اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی آنها تغییرات بنیادینی ایجاد کرده است. یکی از مهم ترین عرصه های تاثیرپذیر این فرآیند، نظام های آموزشی و سیاست های تربیتی است که به دلیل ارتباط نزدیک با ساختارهای اجتماعی و فرهنگی، همواره با جهانی سازی در تعامل دوگانه قرار داشته اند (Altbach, ۲۰۰۴‎). جهانی سازی از یک سو فرصت های بی سابقه ای برای تبادل دانش، استفاده از فناوری های نوین و بهبود کیفیت آموزشی فراهم کرده است و از سوی دیگر، با نفوذ فرهنگ های غالب جهانی، منجر به کاهش اهمیت ارزش ها و هویت های بومی در قلمرو آموزش شده است (Spring, ۲۰۰۸‎). در کشورهای در حال توسعه، این فرآیند نه تنها تغییراتی در محتوا و روش های آموزشی ایجاد کرده، بلکه چالش هایی همچون وابستگی به الگوهای غرب محور، کاهش استقلال در سیاست گذاری تربیتی و از بین رفتن تنوع فرهنگی را به همراه داشته است (Carnoy, ۱۹۹۹‎). مقاله حاضر، با بررسی عمق اثرات جهانی سازی بر فرهنگ های آموزشی و سیاست های تربیتی، تلاش دارد تا ضمن شناسایی چالش های موجود، راه حل هایی برای مقابله با تهدیدها و حفظ استقلال فرهنگی و تربیتی ارائه دهد (باقری، ۱۴۰۰). این مقاله بر اهمیت بومی سازی محتواهای آموزشی، ترویج ارزش های محلی در نظام های تربیتی و استفاده هوشمندانه از فناوری تاکید دارد (زارعی، ۱۳۹۹). نتیجه گیری این پژوهش نشان می دهد که تلفیق اصول جهانی با حفظ هویت محلی، کلید توسعه پایدار در حوزه آموزشی کشورهای در حال توسعه است (موسوی، ۱۴۰۲).

کلیدواژه ها:

جهانی سازی ، فرهنگ آموزشی ، سیاست های تربیتی ، فناوری ، چالش های فرهنگی.