واکاوی نقش راهبردی بازی های آموزشی در ایجاد محیط های یادگیری تعاملی

امروزه تغییر پارادایم های آموزشی از رویکردهای سنتی به سمت محیط های یادگیری فعال و تعاملی، ضرورتی اجتناب ناپذیر است. در این میان، بازی های آموزشی به عنوان یکی از راهبردهای نوین، پتانسیل بالایی در افزایش مشارکت فعال دانش آموزان دارند. هدف اصلی پژوهش حاضر، تحلیل نقش بازی های آموزشی در ایجاد محیط های یادگیری تعاملی است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش شناسی، توصیفی-تحلیلی است که با استفاده از شیوه مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. برای این منظور، مقالات، اسناد بالادستی و کتاب های معتبر علمی در بازه زمانی [مثلا: ۱۰ سال اخیر] مورد بررسی و تحلیل محتوا قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان می دهد که بازی های آموزشی با تسهیل تعاملات دوسویه میان دانش آموزان و محتوا، افزایش انگیزه درونی، و کاهش اضطراب یادگیری، بستری پویا برای شکل گیری محیط های یادگیری تعاملی فراهم می کنند. همچنین نتایج حاکی از آن است که تلفیق مکانیسم های بازی وارسازی در طراحی آموزشی، منجر به عمیق تر شدن یادگیری و تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان می شود. در نهایت، پیشنهاد می شود معلمان و طراحان آموزشی با بهره گیری از ابزارهای بازی محور، ساختار خشک کلاس های درس را به فضاهایی تعاملی و لذت بخش تبدیل کنند‎.‎

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، محیط یادگیری تعاملی ، یادگیری فعال ، بازی وارسازی (Gamification) ، مشارکت دانش آموزان.