گذار به آموزش هم افزا: هم سویی هوش مصنوعی و تفکر انسانی درسیستم های یادگیری آینده

در مواجهه با تحولات شگرف عصر اطلاعات، نظام های آموزشی سنتی که بر پایه مدل های آموزش توده ای و یکسان سازی دانش آموزان استوار بودند، با چالش های جدی در پاسخگویی به نیازهای فردی و تغییرات سریع تکنولوژیک روبرو شده اند. این مقاله با هدف تبیین پارادایم جدیدی تحت عنوان «آموزش هم افزا» تدوین شده است؛ پارادایمی که در آن هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزینی برای معلم، بلکه به عنوان یک «همکار شناختی»‎ (Cognitive Partner) ‎در اکوسیستم یادگیری عمل می کند. با استفاده از رویکرد تحلیل محتوا و استناد به چارچوب های نظری معتبر (Luckin, ۲۰۱۸‎)و گزارش های(UNESCO, ۲۰۲۳‎)، این پژوهش به بررسی چگونگی تعامل میان توانمندی های محاسباتی هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری و تحلیل داده های آموزشی، با توانمندی های شناختی و عاطفی انسان می پردازد. یافته های این نوشتار نشان می دهد که با اتوماسیون وظایف روتین و تولید محتوای آموزشی توسط هوش مصنوعی، نقش معلم از انتقال دهنده دانش به «معمار کنجکاوی» و «طراح تجربیات یادگیری» بازتعریف می شود. در نهایت، این مقاله بر لزوم ایجاد توازن میان نوآوری های فناورانه و ملاحظات اخلاقی تاکید ورزیده و الگویی برای گذار از آموزش سنتی به سمت اکوسیستم های یادگیری هوشمند و انسان محور ارائه می دهد‎.‎

کلیدواژه ها:

آموزش هم افزا ، هوش مصنوعی در آموزش ، شخصی سازی یادگیری ، بازتعریف نقش معلم ، هم سویی انسان و ماشین‎.‎