نقش فناوری های نوین در افزایش انگیزش تحصیلی دانش آموزان

انگیزش تحصیلی به عنوان یکی از مهم ترین پیش بینی کننده های موفقیت آموزشی، در نظام های سنتی اغلب با چالش های جدی در حفظ و تقویت مواجه است. هم زمان، فناوری های نوین با قابلیت های تعاملی، شخصی سازی و غوطه وری، پتانسیل بالایی برای مداخله موثر در این حوزه نشان داده اند. هدف این مقاله، مرور نظام مند پژوهش های مربوط به تاثیر فناوری های نوین بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان است. این مطالعه با رویکرد مرور نظام مند و بر اساس چک لیست‎ PRISMA ‎انجام شد. جستجوی جامع در پایگاه های‎ ‎Scopus، Web of Science، ScienceDirect، ERIC ‎و‎ Google Scholar ‎برای مقالات منتشرشده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ صورت گرفت . یافته ها در شش محور اصلی دسته بندی شد: گیمیفیکیشن با افزایش مولفه های لذت، چالش و رقابت سالم، بیشترین تاثیر را بر انگیزش درونی نشان داد؛ واقعیت مجازی و افزوده با ایجاد غوطه وری حسی، حس حضور و ارتباط با محتوا را تقویت کردند؛ هوش مصنوعی و سیستم های تطبیقی از طریق شخصی سازی مسیر یادگیری و بازخورد فوری، خودکارآمدی و خود تنظیمی را بهبود بخشیدند؛ یادگیری مبتنی بر موبایل با افزایش دسترسی و انعطاف پذیری، موانع زمانی و مکانی را کاهش داد؛ پلتفرم های یادگیری اجتماعی، انگیزش از طریق تعامل همتا و بازخورد اجتماعی را تقویت کردند؛ و تحلیل یادگیری با شناسایی زودهنگام افت انگیزه، امکان مداخلات به موقع را فراهم ساخت. با این حال، اثر بخشی فناوری ها به شدت وابسته به طراحی آموزشی هدفمند، نقش معلم و زمینه های فرهنگی-اجتماعی بود. نتیجه گیری می شود که فناوری های نوین پتانسیل قابل توجهی برای افزایش انگیزش تحصیلی دارند، اما هیچ یک به تنهایی راه حلی جادویی نیستند. تلفیق چندین فناوری در چارچوبی نظری و طراحی شده متناسب با نیازهای یادگیرندگان، بیشترین اثربخشی را دارد. پژوهش های آینده باید بر مطالعات طولی، تنوع زمینه های فرهنگی و نقش تعدیل گر ویژگی های فردی متمرکز شوند.