شناسایی راهکارهای بهبود تعامل معلم-دانش آموز در کلاس های مجازی دوره ابتدایی

تعامل موثر میان معلم و دانش آموز یکی از مهم ترین عوامل موفقیت فرآیند یاددهی یادگیری محسوب می شود که در سال های اخیر با گسترش آموزش مجازی و تغییر الگوهای ارتباطی در نظام آموزشی، با چالش های جدیدی مواجه شده است. کلاس های مجازی دوره ابتدایی به دلیل ویژگی های خاص شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان، نیازمند توجه ویژه به ایجاد ارتباط دوسویه، حفظ تعامل انسانی و تقویت مشارکت فعال یادگیرندگان است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی راهکارهای بهبود تعامل معلم دانش آموز در کلاس های مجازی دوره ابتدایی و بررسی عوامل موثر بر تقویت ارتباطات آموزشی، عاطفی و فناورانه انجام شده است. روش پژوهش حاضر کیفی، توصیفی و کتابخانه ای بوده و داده های مورد نیاز از طریق مطالعه و تحلیل منابع علمی، مقالات پژوهشی، کتاب ها، پایان نامه ها و مطالعات منتشرشده در پایگاه های معتبر علمی مانند سیویلیکا، SID، نورمگز، مگ ایران و گوگل اسکالر گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان داد که کاهش تعامل در کلاس های مجازی تحت تاثیر عواملی همچون محدودیت ارتباط چهره به چهره، ضعف مهارت های فناوری، کاهش مشارکت دانش آموزان، مشکلات زیرساختی و کمبود ارتباطات عاطفی قرار دارد. همچنین نتایج بیانگر آن است که استفاده از راهکارهای ارتباطی و عاطفی مانند ایجاد فضای حمایتی، راهکارهای آموزشی همچون تدریس مشارکتی و ارائه بازخورد مستمر، راهکارهای فناورانه مانند بهره گیری هدفمند از ابزارهای دیجیتال، راهکارهای مدیریتی و سازمانی و افزایش همکاری خانواده ها می تواند تعامل میان معلم و دانش آموز را در محیط های مجازی بهبود بخشد. در مجموع، تقویت تعامل در کلاس های مجازی نیازمند ترکیب فناوری با ارتباط انسانی، مهارت های حرفه ای معلمان و حمایت همه جانبه نظام آموزشی است‎.‎

کلیدواژه ها:

تعامل معلم و دانش آموز ، کلاس مجازی ، آموزش ابتدایی ، فناوری آموزشی