ارائه چارچوبی نظری برای توسعه حرفه ای معلمان ابتدایی مبتنی بر نظریه یادگیری اجتماعی بندورا

پژوهش حاضر با هدف ارائه چارچوبی نظری برای توسعه حرفه ای معلمان ابتدایی بر اساس نظریه یادگیری اجتماعی آلبرت بندورا انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش، فقدان چارچوب نظری منسجم در برنامه های توسعه حرفه ای معلمان در ایران است. این پژوهش از نوع مطالعات نظری و کتابخانه ای بوده و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی، منابع مرتبط با نظریه یادگیری اجتماعی و توسعه حرفه ای معلمان مورد بررسی قرار گرفته است. برای گردآوری داده ها از پایگاه های معتبر علمی نظیر‎ ‎Google Scholar، ‎ ERIC ‎و‎ SID ‎استفاده شد. یافته ها نشان داد که چهار مولفه اصلی نظریه یادگیری اجتماعی شامل خودکارآمدی معلم، یادگیری مشاهده ای، خودتنظیمی و باورهای انگیزشی، می توانند به عنوان مولفه های اساسی یک برنامه توسعه حرفه ای موثر در نظر گرفته شوند. این مولفه ها در قالب یک مدل مفهومی ارائه شدند که روابط بین آنها را نشان می دهد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که نظریه یادگیری اجتماعی بندورا به دلیل تاکید بر نقش عوامل شناختی، رفتاری و محیطی در یادگیری، چارچوبی غنی برای تبیین فرایند توسعه حرفه ای معلمان فراهم می کند. مدل ارائه شده می تواند مبنایی برای طراحی برنامه های توسعه حرفه ای معلمان قرار گیرد و به بهبود کیفیت آموزش در دوره ابتدایی کمک نماید.

کلیدواژه ها:

توسعه حرفه ای معلمان ، نظریه یادگیری اجتماعی ، خودکارآمدی ، یادگیری مشاهده ای ، آموزش ابتدایی