بررسی اثربخشی آموزش شفقت به خود بر رفع مشکلات اجتماعی دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه آموزش و پرورش ناحیه یک شهر یزد

مشکلات بین فردی را به سادگی می توان اینگونه تعریف کرد: مشکلات تکراری در حوزه ی روابط بین فردی، چنانچه در برقراری یا حفظ رابطه با خانواده ، دوستان و همکاران مشکل دارید ، این مشکلات برای مدت زمان طولانی ادامه پیدا کرده اند ، تکرار می شوند و به نظر می رسد الگوئی تکراری و آشنا بر این روابط حاکم است ، به احتمال زیاد از مشکلات بین فردی رنج می برید.(پور افکاری،۱۳۸۰) هدف اصلی انجام پژوهش بررسی اثربخشی آموزش شفقت به خود بر رفع مشکلات اجتماعی دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه آموزش و پرورش ناحیه یک شهر یزد بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش آموزان دختر پایه دوم متوسطه ناحیه یک یزد تشکیل می داد. نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای در دو گروه آزمایش و گواه که هر گروه شامل ۱۵ نفر بود تقسیم شدند. اختصاص گروه ها به گروه آزمایش و کنترل نیز به طور تصادفی انجام شد. گروه آزمایش تحت روش آموزش شفقت به خود قرار گرفتند و برای گروه کنترل مداخله ای انجام نشد. پس از مداخله، دوباره برای هر دو گروه پرسشنامه مشکلات بین فردی اجرا گردید تا میزان تغییرات بررسی شود. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه مشکلات اجتماعی و مداخله پژوهش بسته آموزشی شفقت به خود بود که در ده جلسه ۹۰ دقیقه ای ارائه شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های توصیف آماری و برای آزمون فرضیه های پژوهش از آزمون استنباطی آماری تحلیل کوواریانس استفاده گردید. نتایج معرف تاثیر معنی دار آموزش شفقت به خود بر کاهش مشکلات اجتماعی بود. همچنین نتایج نشان داد که آموزش شفقت به خود برافزایش مولفه های صراحت و مردم آمیزی و حمایتگری و کاهش پرخاشگری و وابستگی نیز تاثیر داشته است‎. ‎

کلیدواژه ها:

اثر بخشی ، شفقت ، مشکلات اجتماعی