تحلیل نقش روابط عمومی شهرداری در ارتقای اعتماد و سرمایه اجتماعی شهروندان با رویکرد مدیریت دولتی نوین

این مقاله با رویکردی تحلیلی–انتقادی، به واکاوی نقش روابط عمومی شهرداری در تقویت اعتماد عمومی و ارتقای سرمایه اجتماعی شهروندان در چارچوب مدیریت دولتی نوین و اصول حکمرانی خوب می پردازد. در این چارچوب، روابط عمومی از سطح یک «واحد تشریفات و اطلاع رسانی یک سویه» فراتر رفته و به عنوان «سامانه ارتباطات راهبردی مدیریت شهری» مفهوم پردازی می شود که وظیفه آن تسهیل ارتباط دوسویه، ترجمان مسائل شهروندان برای مدیریت و تبیین تصمیمات مدیریت برای جامعه است. مبنای نظری پژوهش بر پیوند میان اعتماد نهادی، سرمایه اجتماعی شهری و سازوکارهای ارتباطی شهرداری استوار است. سرمایه اجتماعی در این مقاله در قالب مولفه هایی چون اعتماد به شهرداری، مشارکت داوطلبانه در برنامه های شهری، حس تعلق به شهر و آمادگی برای همراهی با سیاست ها و طرح های توسعه ای صورت بندی می شود. روش تحقیق، توصیفی–تحلیلی با رویکرد کاربردی است و داده ها از طریق مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای کیفی مقالات علمی–پژوهشی داخلی، اسناد و آیین نامه های شهرداری ها، گزارش های سامانه های ارتباط مردمی و تجربه عملی شهرداری های منتخب ایران گردآوری شده است.یافته ها نشان می دهد که با وجود تصریح اسناد بالادستی و راهبردی بر اهمیت روابط عمومی، در عمل، رویکرد غالب همچنان تبلیغاتی، خبری و شخص محور است و روابط عمومی کمتر در فرایند تصمیم سازی، تحلیل افکار عمومی، مدیریت بحران ارتباطی و طراحی سازوکارهای مشارکت نهادمند حضور دارد. این وضعیت، ظرفیت روابط عمومی برای ایفای نقش در تولید و انباشت سرمایه اجتماعی و تثبیت اعتماد نهادی را به شدت کاهش داده است. بر اساس نتایج پژوهش، مقاله در پایان، مجموعه ای از راهکارهای عملی برای حرفه ای سازی روابط عمومی شهرداری ها، ارتقای جایگاه سازمانی و تقویت کارکردهای آن در حوزه شفافیت، پاسخگویی، مشارکت جویی و بهره گیری هوشمند از رسانه های نوین ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

روابط عمومی شهرداری ، اعتماد نهادی ، سرمایه اجتماعی ، مدیریت دولتی نوین ، حکمرانی شهری