تاثیر پیکربندی های جبران خدمات مبتنی بر مدل ۴Pبر قصد ماندن کارکنان: تحلیل تفاوت های جنسیتی با نقش تعدیل گر حمایت سازمانی

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر پیکربندی های جبران خدمات مبتنی بر مدل ۴P بر قصد ماندن کارکنان با میانجی گری عدالت سازمانی و نقش تعدیل گر حمایت سازمانی ادراک شده با تاکید بر تفاوت های جنسیتی است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل ۱۴۵ نفر از کارکنان یک شرکت دانش بنیان مهندسی بود که از میان آن ها نمونه ای به حجم ۱۰۵ نفر به روش غیرتصادفی هدفمند انتخاب شد. داده ها از طریق پرسشنامه تخصصی ۵۴ گویه ای گردآوری و با روش مدل یابی معادلات ساختاری و تحلیل چندگروهی در نرم افزار SmartPLS تحلیل شد. یافته ها نشان داد پیکربندی جبران خدمات ۴P اثر مثبت و معناداری بر عدالت سازمانی دارد (β=۰.۷۱۴,t=۱۲.۸۵۲). همچنین عدالت سازمانی رابطه میان جبران خدمات ۴P و قصد ماندن کارکنان را به طور معناداری میانجی گری می کند (β=۰.۲۱۵,t=۲.۰۵۴). نتایج تحلیل چندگروهی نشان داد نقش تعدیل گر حمایت سازمانی بر قصد ماندن کارکنان در گروه زنان معنادار و مثبت است (β=۰.۴۷۳,p=۰.۰۰۱)، در حالی که این رابطه برای مردان از نظر آماری معنادار نبود. بر اساس یافته ها، طراحی سیستم های پرداخت متناسب با نیازهای جنسیتی و تقویت ادراک عدالت و حمایت سازمانی، ماندگاری نیروهای متخصص را به طور چشمگیری افزایش می دهد.