تاثیر تصمیم گیری مبتنی بر مدیریت ریسک بر مزیت رقابتی پایدار با نقش میانجی هوش تجاری؛ مطالعه موردی: بانک ملت شعب استان بوشهر

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تصمیم گیری مبتنی بر مدیریت ریسک بر مزیت رقابتی پایدار با نقش میانجی هوش تجاری در شعب بانک ملت استان بوشهر انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را کلیه مدیران، معاونان و کارکنان شعب بانک ملت استان بوشهر به تعداد ۲۶۴ نفر تشکیل دادند که بر اساس جدول مورگان و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده، ۱۵۶ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل سه پرسشنامه استاندارد مدیریت ریسک رابرت کی و همکاران، پرسشنامه هوش تجاری سرمد و پرسشنامه مزیت رقابتی پایدار هیل و جونز می باشد. روایی ابزارها به تایید استاد راهنما رسید و پایایی آن ها نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای مدیریت ریسک، هوش تجاری و مزیت رقابتی پایدار در سطح مطلوب تایید شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و SmartPLS و از طریق مدل سازی معادلات ساختاری انجام گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که تصمیم گیری مبتنی بر مدیریت ریسک تاثیر مثبت و معناداری بر هوش تجاری و مزیت رقابتی پایدار دارد و هوش تجاری نیز به طور مثبت و معنادار بر مزیت رقابتی پایدار اثر می گذارد. همچنین نتایج حاکی از آن بود که هوش تجاری در رابطه میان تصمیم گیری مبتنی بر مدیریت ریسک و مزیت رقابتی پایدار نقش میانجی جزئی و معناداری ایفا می کند. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که تقویت رویکردهای تصمیم گیری مبتنی بر مدیریت ریسک، در صورتی که با بهره گیری موثر از ظرفیت های هوش تجاری همراه باشد، می تواند به ارتقای مزیت رقابتی پایدار در شعب بانک ملت منجر شود. در نتیجه، توجه مدیران بانکی به توسعه زیرساخت های تحلیلی، ارتقای کیفیت اطلاعات و نهادینه سازی تصمیم گیری ریسک محور، زمینه ساز بهبود عملکرد و تثبیت موقعیت رقابتی بانک خواهد بود.

کلیدواژه ها:

تصمیم گیری مبتنی بر مدیریت ریسک ، مزیت رقابتی پایدار ، هوش تجاری ، بانک ملت ، بوشهر