تدوین الگوی مدیریت ریسک حوادث در فضاهای باز و بازآفرینی شده شهری: مطالعه موردی سازمان عمران شهرداری بیرجند

حوادث در فضاهای شهری، به ویژه در مناطق بازآفرینی شده که پیچیدگی های اجرایی و جمعیتی بیشتری دارند، می توانند خسارات جانی و مالی گسترده ای به بار آورند. مدیریت موثر این حوادث نیازمند یک چارچوب جامع مدیریت ریسک است که فراتر از واکنش صرف به حادثه باشد. این مقاله با هدف تدوین الگوی مدیریت ریسک حوادث در فضاهای باز و بازآفرینی شده شهری، با تمرکز بر سازمان عمران شهرداری بیرجند، به بررسی چالش ها و ارائه راهکارها می پردازد. روش تحقیق از نوع کیفی-توصیفی با رویکرد تحلیل اسنادی و پیمایشی بوده است. مرور ادبیات نشان داد که چارچوب های مدیریت ریسک (مانند ISO ۳۱۰۰۰) و همچنین مطالعات مربوط به تاب آوری شهری و مدیریت حوادث در فضاهای باز، پتانسیل بالایی برای انطباق با شرایط ایران دارند. در بخش تحلیل، ابتدا مخاطرات رایج در فضاهای باز شهری و مناطق بازآفرینی شده شناسایی شده و سپس با استفاده از ماتریس RACI، نقش ها و مسئولیت های ذی نفعان کلیدی در مدیریت ریسک تعیین گردید. در نهایت، الگوی پیشنهادی با تاکید بر پیشگیری، آمادگی، پاسخ و بازیابی، ارائه و پیاده سازی آن در سازمان عمران شهرداری بیرجند مورد بحث قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که تدوین و اجرای یک الگوی جامع مدیریت ریسک حوادث می تواند به طور قابل توجهی، مخاطرات را کاهش داده و تاب آوری شهری را در مناطق مورد مطالعه افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت ریسک ، فضاهای باز شهری ، بازآفرینی شهری ، سازمان عمران ، تاب آوری شهری