تبیین نقش مدیریت استعداد در ارتقای نوآوری سازمانی (مطالعه موردی: شهرداری های کلانشهرهای ایران)

شهرداری ها به عنوان نهادهای کلیدی مدیریت شهری، با چالش های پیچیده و پویای محیطی مواجه هستند. نوآوری سازمانی، شرط بقا و کارآمدی این سازمان ها در عصر تحولات سریع تکنولوژیک و اجتماعی است. با این حال، ساختار سنتی و بوروکراتیک شهرداری ها اغلب مانعی برای نوآوری محسوب می شود. این مقاله با رویکرد توصیفی- به بررسی نقش مدیریت استعداد به عنوان راهبردی نوین در منابع انسانی برای غلبه بر این مانع و ارتقای نوآوری سازمانی در شهرداری ها می پردازد. یافته های تحقیق نشان می دهد که مدیریت استعداد از طریق چهار سازوکار اصلی: جذب و گزینش هدفمند استعدادهای خلاق، پرورش شایستگی های نوآورانه از طریق یادگیری مستمر، ایجاد انگیزه و توانمندسازی کارکنان مستعد، و حفظ و نگهداشت سرمایه های فکری ارزشمند، به طور مستقیم و غیرمستقیم فضای نوآوری را در شهرداری تقویت می کند. همچنین مشخص گردید که شهرداری هایی که نظام مدیریت استعداد را بومی سازی کرده اند، عملکرد بهتری در پیاده سازی نوآوری های فرآیندی، خدماتی و مدیریت شهری هوشمند داشته اند. نتیجه نهایی آنکه سرمایه گذاری در مدیریت استعداد، نه یک هزینه، بلکه ضرورتی راهبردی برای تحول و نوآوری در حکمرانی شهری است.

کلیدواژه ها:

مدیریت استعداد ، نوآوری سازمانی ، شهرداری ، منابع انسانی ، مدیریت شهری