ارتباط عدالت سازمانی با انگیزش و رضایت شغلی کارکنان شهرداری

عدالت سازمانی به عنوان یکی از مفاهیم کلیدی در مدیریت منابع انسانی، نقشی اساسی در شکل گیری نگرش ها و رفتارهای کارکنان ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط ابعاد عدالت سازمانی (توزیعی، رویه ای و مراوده ای) با انگیزش و رضایت شغلی کارکنان شهرداری ها انجام شده است. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بوده و با مرور نظام مند پیشینه پژوهش و یافته های مطالعات پیشین در سازمان های مشابه، به ویژه شهرداری های مختلف ایران، به تبیین روابط بین متغیرها پرداخته است. یافته های حاصل از بررسی ۱۵ مطالعه معتبر نشان داد که بین عدالت سازمانی و انگیزش شغلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و کارکنانی که ادراک بالاتری از عدالت در سازمان خود دارند، از انگیزش و رضایت شغلی بیشتری برخوردارند. همچنین، مشخص شد که از میان ابعاد سه گانه عدالت سازمانی، عدالت مراوده ای بیشترین تاثیر را بر انگیزش و عدالت توزیعی بیشترین تاثیر را بر رضایت شغلی دارد. بر اساس یافته ها، مدیران شهرداری ها می توانند با ایجاد نظام های عادلانه در توزیع پاداش ها، طراحی رویه های شفاف و بی طرفانه و برقراری ارتباطات محترمانه با کارکنان، زمینه را برای افزایش انگیزش و رضایت شغلی کارکنان خود فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

عدالت سازمانی ، انگیزش شغلی ، رضایت شغلی ، کارکنان شهرداری ، مدیریت منابع انسانی