بررسی نقش آموزش های ضمن خدمت دیجیتال در توانمندسازی کارکنان شهرداری: مروری نظام مند بر مبانی نظری و شواهد تجربی

امروزه مدیریت شهری با انبوهی از چالش های پیچیده و فزاینده ای مواجه است که عبور از آنها جز از طریق توانمندسازی سرمایه های انسانی میسر نیست. در این میان، آموزش های ضمن خدمت دیجیتال به مثابه ابزاری راهبردی، فرصت های بی سابقه ای را برای ارتقای قابلیت های حرفه ای کارکنان شهرداری فراهم ساخته اند. بااین حال، علی رغم گسترش روزافزون این آموزش ها در سازمان های دولتی ایران، هنوز پرسش های بنیادینی درباره چگونگی اثرگذاری آنها بر ابعاد گوناگون توانمندسازی کارکنان وجود دارد. این مطالعه با اتخاذ رویکردی مروری‑ و بهره گیری از منابع معتبر علمی در پایگاه های داخلی و بین المللی، به دنبال پاسخ به این پرسش است که «آموزش های ضمن خدمت دیجیتال از چه مکانیسم هایی سبب توانمندسازی کارکنان شهرداری می شوند؟» یافته های این مرور نشان می دهد که طراحی هدفمند و انعطاف پذیر این آموزش ها، چهار بعد اصلی توانمندسازی روان شناختی (احساس معنی داری، شایستگی، خودتعیینی و تاثیرگذاری) را تحت تاثیر قرار می دهد. همچنین پیاده سازی سامانه های یادگیری الکترونیکی در شهرداری های بزرگ کشور، از یک سو باعث صرفه جویی در زمان و هزینه های سازمانی و از سوی دیگر به افزایش انگیزه، رضایت شغلی و عملکرد اقتصادی مدیران شهری انجامیده است. در پایان، چارچوبی مفهومی برای طراحی و ارزشیابی اثربخش این نظام های آموزشی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش ضمن خدمت دیجیتال ، توانمندسازی کارکنان ، شهرداری ، یادگیری الکترونیکی ، توانمندسازی روان شناختی