تحلیل تطبیقی اثر نظام آکورد بر بهره وری چندبعدی تولید با تاکید بر شاخص های کمی و کیفی عملکرد

نظام آکورد (کارانه) یکی از قدیمی ترین سازوکارهای پرداخت مبتنی بر عملکرد است که در آن دستمزد کارگر مستقیما به میزان خروجی تولید (تعداد واحد ساخته شده) وابسته می باشد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل تطبیقی تاثیر این نظام بر بهره وری چندبعدی تولید در پنج کشور ایران، لهستان، ترکیه، ژاپن و آلمان انجام شده است. روش تحقیق از نوع کیفی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای و تحلیل اسناد علمی، گزارش های سازمانی و آمارهای بین المللی است. یافته ها نشان می دهد که نظام آکورد به طور معناداری سطح بهره وری کمی تولید را تا حدود ۲۵ درصد افزایش می دهد، اما در غیاب شاخص های کیفی، منجر به افت کیفیت، کاهش روحیه مشارکت جمعی و افزایش نظارت های کنترلی می شود. همچنین، تحلیل تطبیقی کشورها نشان داد که کاربست موفق این نظام مستلزم طراحی توامان شاخص های کمی و کیفی، سقف های ایمنی دستمزد و هم راستایی با استراتژی های تولید چابک و ناب است. نتایج این پژوهش می تواند برای مدیران صنایع تولیدی، سیاست گذاران حوزه کار و پژوهشگران مدیریت بهره وری راهگشا باشد.

کلیدواژه ها:

نظام آکورد ، کارانه ، بهره وری چندبعدی ، شاخص های کمی و کیفی عملکرد ، مطالعه تطبیقی