موانع ساختاری رشد احزاب در ایران بعد از انقلاب اسلامی

هدف این تحقیق، بررسی موانع ساختاری رشد احزاب در ایران بعد از انقلاب اسلامی بود. روش تحقیق کیفی از نوع اسنادی هست. روش گردآوری داده ها فیش برداری از نوع اسنادی بوده و نوع داده ها، داده های تاریخی تحلیلی (منابع تاریخی و پژوهش های انجام شده در خصوص احزاب) هستند. پس از گردآوری اسناد و داده های تاریخی و تحلیلی مرتبط با رشد احزاب در ایران اقدام به دسته بندی آن ها نموده و سپس به مقایسه میزان رشد احزاب در بعد از انقلاب پرداخته و در انتها به تجزیه وتحلیل موانع رشد احزاب و ارائه راهکارهای لازم برای از میان برداشتن موانع پرداخته شد. در راستای اهداف تحقیق این نتیجه حاصل شد که در دوره پس از انقلاب هم احزاب به دلیل غیر مردمی بودن، خودجوش نبودن، نداشتن پایگاه های مستقل و طی نکردن فرایند تشکیل از پایین به بالا، انحرافی اساسی در مسیر تحزب واقعی در ایران به وجود آورده و موجبات بی اعتمادی و بدبینی بیشتر مردم را به احزاب فراهم ساخته اند.

کلیدواژه ها:

احزاب ، ایران ، انقلاب اسلامی