رابطه شدت اخلاقی درک شده، قضاوت اخلاقی و هویت اخلاقی با تصمیم گیری اخلاقی در حسابرسان با نقش تعدیل گر آموزش اخلاقی

هدف این پژوهش بررسی رابطه شدت اخلاقی درک شده، قضاوت اخلاقی و هویت اخلاقی با تصمیم گیری اخلاقی در حسابرسان، با تاکید بر نقش تعدیل کننده آموزش اخلاقی است. با توجه به افزایش رسوایی های مالی و ضرورت ارتقای کیفیت تصمیم گیری در حرفه حسابرسی، اهمیت مطالعه عوامل رفتاری و اخلاقی حسابرسان بیش از گذشته احساس می شود. در این راستا، پژوهش حاضر با رویکرد کاربردی و روش توصیفی تحلیلی انجام گرفته و داده های مورد نیاز از طریق پرسشنامه استاندارد بین ۲۰۰ نفر از حسابرسان شاغل در موسسات عضو جامعه حسابداران رسمی ایران جمع آوری شده است. برای تحلیل داده ها از روش معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS) استفاده شده است.نتایج نشان می دهد شدت اخلاقیدرک شده، قضاوت اخلاقی و هویت اخلاقی هر سه تاثیر مثبت و معناداری بر تصمیم گیری اخلاقی حسابرسان دارند. همچنین آموزش اخلاقی نقش تعدیل کننده معناداری در تقویت این روابط ایفا می کند؛ به گونه ای که کیفیت آموزش اخلاقی موجب تقویت اثر عوامل اخلاقی بر تصمیم گیری اخلاقی می شود. یافته ها بیانگر ضرورت تقویت برنامه های آموزش اخلاق در حرفه حسابرسی برای پیشگیری از تخلفات و ارتقای کیفیت گزارشگری مالی است.

کلیدواژه ها:

شدت اخلاقی ، قضاوت اخلاقی ، هویت اخلاقی ، تصمیم گیری اخلاقی ، آموزش اخلاقی ، حسابرسان