کاربست رویکرد پیمایش به منظور سنجش اثرگذاری مدیریت دانش در بهبود بکارگیری فناوری های مالی

در عصر کنونی، صنعت خدمات مالی در حال تجربه گذاری بنیادین از مدل های سنتی و بانک محور به سمت اکوسیستم های نوآورانه و فناوری محور است. ظهور فینتک به عنوان تجلی همگرایی دانش مالی و فناوری های نوظهور، پارادایم های حاکم بر این صنعت را بازتعریف کرده است. با این حال، شواهد موجود نشان می دهد که موفقیت سازمان های فین تکی و موسسات مالی در مواجهه با این تحولات، تنها در گرو بهره گیری از ابزارهای سخت افزاری یا نرم افزاری نیست؛ بلکه توانمندی سازمان در مدیریت هوشمندانه دانش، به عنوان یک دارایی نامشهود راهبردی، نقشی تعیین کننده ایفا می کند. در محیطی که سرعت تغییرات تکنولوژیک بسیار بالاست، «مدیریت دانش» به مثابه دستگاه عصبی سازمان، تعیین کننده سرعت یادگیری، ظرفیت نوآوری و قدرت تصمیم گیری در بازارهای مالی دیجیتال است. مدیریت دانش با ایجاد بستری برای شناسایی، ذخیره سازی و انتشار دانش نهفته در داده های کلان و تجربیات انسانی، به سازمان های مالی این امکان را می دهد که از پیچیدگی های عملیاتی فراتر رفته و به سوی خلق ارزش های نوین حرکت کنند. در واقع، فناوری های مالی بدون برخورداری از پشتوانه ی یک سیستم کارآمد مدیریت دانش، در مواجهه با چالش های امنیتی، عدم تقارن اطلاعاتی و تغییرات سلیقه مشتریان، دچار انفعال می شوند. فرآیندهایی نظیر اشتراک گذاری دانش میان تیم های فنی و تحلیل گران مالی، یادگیری سازمانی از شکست های پروژه های نوآورانه و تبدیل دانش ضمنی متخصصان به الگوریتم های هوشمند، ستون های اصلی هستند که کارایی و اثربخشی تکنولوژی های مالی را تضمین می کنند. هدف این پژوهش، کاربست رویکرد پیمایش به منظور سنجش اثرگذاری مدیریت دانش در بهبود بکارگیری فناوری های مالی می باشد. بر مبنای مطالعه ادبیات پژوهش، تعدادی فرضیه تدوین گردید. با توزیع و جمع آوری پرسشنامه و تحلیل داده های مربوطه، فرضیات پژوهش همگی با تایید رسیدند.

کلیدواژه ها:

فناوری های مالی ، مدیریت دانش ، پیمایش