سواد هوش مصنوعی، ضرورتی نوظهور در آموزش علوم در مدارس ایران

این پژوهش با هدف بررسی سواد هوش مصنوعی به عنوان ضرورتی نوظهور در آموزش علوم در مدارس ایران، به تحلیل شکاف میان روندهای جهانی و وضعیت ملی در این حوزه می پردازد. مساله اصلی این است که نظام های آموزشی پیشرو در جهان، سواد هوش مصنوعی را به عنوان بخشی رسمی از برنامه های درسی علوم و سیاست گذاری آموزشی خود پذیرفته اند و این موضوع، علاوه بر ارتقای توانایی تحلیل داده، تفکر محاسباتی، خودتنظیمی یادگیری و مشارکت فعال دانش آموزان، نقش مهمی در آماده سازی آنان برای پژوهش های علمی مبتنی بر فناوری های نوین دارد؛ در حالی که نظام آموزش علوم ایران هنوز در مرحله توصیف چالش ها و فقدان چارچوب های اجرایی قرار دارد و توسعه آن در ایران با چالش هایی همچون کمبود آموزش تخصصی معلمان، نبود زیرساخت های فناورانه، فقدان ابزارهای سنجش بومی، نابرابری دیجیتال و وابستگی افراطی به ابزارهای هوشمند مواجه است. نتیجه پژوهش نشان می دهد که فاصله ایران با روند جهانیاگرچه چشمگیر است؛ اما می تواند فرصتی راهبردی برای بهره گیری مستقیم از جدیدترین چارچوب های بین المللی و پرهیز از آزمون وخطاهای پرهزینه باشد و بر ضرورت بازطراحی برنامه درسی علوم بر مبنای شایسته محوری، ایجاد مسیرهای توسعه حرفه ای مستمر برای معلمان و تدوین سیاست گذاری ملی مبتنی بر شواهد تاکید دارد. همچنین برنامه ریزی آینده باید مبتنی بر طراحی ابزارهای سنجش بومی، اجرای مطالعات مداخله ای و بررسی اختصاصی پیوند سواد هوش مصنوعی با آموزش علوم پایه و تجربی باشد تا نظام آموزشی ایران از موضع انفعال به موضعی فعال و پیشران تغییر سیاست دهد.

کلیدواژه ها:

سواد هوش مصنوعی ، آموزش علوم ، هوش مصنوعی مولد ، سیاست گذاری آموزشی ، تفکر انتقادی