بررسی تاثیر گرایش به کارآفرینی بر عملکرد نوآوری با نقش میانجی دیجیتال سازی در استارت آپهای دیجیتال استان مازندران

هدف از این تحقیق بررسی تاثیر گرایش به کارآفرینی بر عملکرد نوآوری با نقش میانجی دیجیتال سازی است. تحقیق حاضر بر اساس هدف یک تحقیق کاربردی و بر اساس رویکرد از نوع کمی و ماهیت، از نوع تحقیقات توصیفی از نوع پیمایشی است. روش گردآوری داده ها در این تحقیق از نوع کتابخانه ای و میدانی بود. ابزار جمع آوری اطلاعات در این تحقیق پرسشنامه صمصامی و همکاران(۲۰۲۵) بوده است که برای بررسی پایایی آن از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل استارت آپهای دیجیتال استان مازندران به تعداد ۱۶۰ شرکت می باشد. نمونه آماری با توجه به جدول مورگان برابر ۱۱۳ مدیر استارت آپ خواهد بود.روش نمونه گیری تحقیق حاضر تصادفی ساده می باشد.برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش مدل سازی معادلات ساختاری به کمک نرم افزار spss , PLS استفاده شد. نتایج نشان داد که گرایش به کارآفرینی هم به طور مستقیم (با ضریب ۰.۵۴۵) و هم از طریق نقش میانجی دیجیتال سازی (آماره سوبل ۴.۲۱۶) بر عملکرد نوآوری تاثیر مثبت و معنادار دارد. کلیه فرضیات پژوهش تایید شده و مدل از برازش بسیار قوی برخوردار است.

کلیدواژه ها:

گرایش به کارآفرینی ، عملکرد نوآوری ، دیجیتال سازی