تاثیر رفتار ترور روحی (موبینگ) بر تعهد سازمانی کارکنان

محیط های کاری معاصر به دلیل رقابت فزاینده، فشارهای اقتصادی و پیچیدگی روزافزون روابط سازمانی، بستر مناسبی برای بروز اشکال گوناگونی از خشونت روانی و تعارض بین فردی فراهم کرده اند. ترور روحی یا موبینگ، یکی از جدی ترین و پرتکرارترین این پدیده ها در سازمان های امروزی است که می تواند پیامدهای مخرب و پایداری بر سلامت روانی، عملکرد شغلی و تعهد سازمانی کارکنان بر جای بگذارد. هدف این پژوهش، بررسی نظام مند مفهوم ترور روحی، ابعاد، انواع و عوامل شکل دهنده آن و تبیین رابطه میان این پدیده و تعهد سازمانی کارکنان با استناد به ادبیات داخلی و خارجی موجود است‎.‎ یافته های نشان می دهد که ترور روحی، فرآیندی تدریجی است که از رفتارهای مزاحم فرد آغاز شده و در صورت تداوم، به بیگانگی کارمند نسبت به خود و سپس نسبت به محیط کار منجربه می شود. این بیگانگی به طور مستقیم هر سه بعد تعهد سازمانی، یعنی تعهد عاطفی، تعهد مستمر و تعهد هنجاری را تحت تاثیر قرار می دهد و زمینه ساز افزایش غیبت، کاهش بهره وری، کاهش رضایت شغلی و افزایش تمایل به ترک خدمت می شود. مطالعات خارجی عواملی نظیر سبک رهبری، فرهنگ سازمانی، طراحی شغلی و استانداردهای اخلاقی واحدهای کاری را در شکل گیری آن موثر می دانند‎.‎در پایان، با تاکید بر ضرورت توجه جدی سازمان ها به این پدیده، راهکارهایی برای پیشگیری و کنترل ترور روحی و حفظ سطح تعهد سازمانی کارکنان ارائه شده است. نتایج این مرور می تواند برای مدیران منابع انسانی، پژوهشگران رفتار سازمانی و سیاست گذاران سازمانی مفید واقع شود‎.‎

کلیدواژه ها:

ترور روحی ، موبینگ ، قلدری سازمانی ، تعهد سازمانی ، رفتار سازمانی