تبیین نقش تعدیل گر تخصص کمیته حسابرسی در رابطه میان اندازه شرکت و اقلام تعهدی اختیاری

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر اندازه‎ ‎شرکت بر اقلام تعهدی اختیاری و آزمون نقش تعدیل کنندگی تخصص کمیته حسابرسی در این رابطه، در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی و پس رویدادی است. نمونه آماری شامل ۱۴۲ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره زمانی ۱۳۹۱ تا ۱۴۰۰ است که با استفاده از روش داده های تابلویی و مدل اثرات ثابت مقطعی (انتخاب شده بر اساس آزمون های چاو و هاسمن) و با کمک نرم افزار‎ EViews ‎مورد تحلیل قرار گرفت. اقلام تعهدی اختیاری با استفاده از مدل جونز تعدیل شده و مدل کوثاری برآورد شد. نتایج نشان داد اندازه شرکت تاثیر مثبت و معناداری بر اقلام تعهدی اختیاری دارد .به بیان دیگر، با افزایش اندازه شرکت، سطح اقلام تعهدی اختیاری افزایش می یابد. همچنین یافته ها حاکی از آن است که تخصص کمیته حسابرسی رابطه میان اندازه شرکت و اقلام تعهدی اختیاری را به طور معنادار تعدیل می کند، به گونه ای که حضور اعضای متخصص مالی در کمیته حسابرسی، اثر مثبت اندازه شرکت بر اقلام تعهدی اختیاری را تضعیف می نماید. این نتایج بیانگر نقش نظارتی موثر تخصص مالی کمیته حسابرسی در محدودسازی مدیریت سود شرکت های بزرگ تر است و می تواند برای سیاست گذاران بازار سرمایه، نهادهای ناظر و ذی نفعان در طراحی ساختار بهینه کمیته های حسابرسی کاربرد داشته باشد‎.‎

کلیدواژه ها:

اندازه شرکت ، اقلام تعهدی اختیاری ، مدیریت سود ، تخصص کمیته حسابرسی ، حاکمیت شرکتی