بررسی تاثیر رشد فروش بر اقلام تعهدی اختیاری با نقش تعدیل کننده تخصص کمیته حسابرسی

مدیریت سود از طریق اقلام تعهدی اختیاری، همواره یکی از چالش های اصلی در گزارشگری مالی و حاکمیت شرکتی بوده است. هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی تاثیر رشد فروش بر اقلام تعهدی اختیاری با تاکید بر نقش تعدیل کننده تخصص کمیته حسابرسی در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش شناسی، در زمره تحقیقات توصیفی-همبستگی و پس رویدادی قرار می گیرد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه شرکت های بورسی طی دوره زمانی ۱۰ ساله (۱۳۹۱ تا ۱۴۰۰) است که با استفاده از روش غربالگری و اعمال معیارهای محدودکننده، ۱۴۲ شرکت به عنوان نمونه نهایی انتخاب شدند. جهت برآورد اقلام تعهدی اختیاری، از مدل های جونز تعدیل شده و کوثاری با کنترل عملکرد استفاده شده و آزمون فرضیه ها با بهره گیری از رگرسیون چندمتغیره در چارچوب داده های تابلویی و نرم افزار‎ EViews ‎انجام پذیرفت‎.‎یافته های پژوهش نشان می دهد که رشد فروش به عنوان یکی از محرک های اصلی عملکردی، با مدیریت سود از طریق اقلام تعهدی اختیاری رابطه معناداری دارد.تاثیر مستقیم رشد فروش به تنهایی معنادار نبوده است، اما با ورود متغیر تعدیل گر (تخصص کمیته حسابرسی)، این رابطه شکل معناداری (تضعیف کننده) به خود گرفته است‎.‎ همچنین، نتایج حاکی از آن است که حضور تخصص مالی در کمیته حسابرسی به عنوان یک مکانیسم حاکمیتی اثرگذار، رابطه بین رشد فروش و اقلام تعهدی اختیاری را تعدیل کرده و منجر به محدود شدن رفتارهای فرصت طلبانه مدیریت در جهت دستکاری سود می شود. این پژوهش با ارائه شواهد تجربی از محیط اقتصادی ایران، به ادبیات حاکمیت شرکتی در زمینه نقش کمیته حسابرسی در ارتقای کیفیت گزارشگری مالی و کاهش مدیریت سود می افزاید و توصیه های سیاستی موثری برای تدوین کنندگان استانداردهای حسابداری و سرمایه گذاران ارائه می دهد‎.‎

کلیدواژه ها:

رشد فروش ، اقلام تعهدی اختیاری ، تخصص کمیته حسابرسی ، مدیریت سود ، حاکمیت شرکتی