بررسی نقش بازخورد محاوره ای معلم در شکل گیری هویت یادگیرنده ای دانش آموزان: اثر غیرمستقیم بر عمق پردازش شناختی

این مقاله به بررسی نقش بازخورد محاوره ای معلم در شکل گیری هویت یادگیرنده ای دانش آموزان: اثر غیرمستقیم بر عمق پردازش شناختی می پردازد. بازخورد، به عنوان پیامدی هدفمند در پاسخ به عملکرد یادگیرنده، اگر به صورت موثر (خاص، واضح، عملی و به موقع) و مستمر ارائه شود، می تواند پلی بین وضعیت موجود و مطلوب دانش آموز ایجاد کند. از یک سو، این نوع بازخورد با تاکید بر کوشش و پیشرفت، باورهای خودکارآمدی دانش آموزان را تقویت می کند و آنان را به تلاش بیشتر و چالش طلبی ترغیب می نماید. از سوی دیگر، با هدایت فرآیندهای شناختی، راهبردهای یادگیری را اصلاح کرده و درک عمیق تری از مطالب ایجاد می کند. مقاله حاضر با مروری بر مبانی نظری از جمله نظریه خودکارآمدی بندورا و نظریه های شناختی یادگیری، به تشریح ابعاد بازخورد موثر می پردازد و سپس مکانیسم های تاثیر آن بر خودکارآمدی و یادگیری را تحلیل می کند. در نهایت، با جمع بندی مباحث، راهکارهای عملی برای ارائه بازخورد سازنده توسط معلمان پیشنهاد می شود. یافته ها حاکی از آن است که بازخورد معلم، زمانی که از حالت قضاوت و نمره محوری صرف خارج شده و به صورت گفت وگویی تعاملی و فرآیندمحور درآید، می تواند تحول آفرین باشد.

کلیدواژه ها:

کلید واژه : معلم ، یادگیری ، مدرسه ، دانش آموز.