بررسی و مقایسه عملکرد توربوشارژر و سوپرشارژر

به کارگیری سامانه های پرخوران مانند توربوشارژر و سوپرشارژر نقش مهمی در ارتقای بازده حرارتی و کاهش مصرف سوخت ایفا می کند. در این پژوهش، عملکرد این دو فناوری پرخوران به صورت مروری–تحلیلی و با اتکا بر داده های شبیه سازی و مطالعات تجربی بررسی شده است. بدین منظور، مقایسه ی شاخص هایی همچون توان ترمزی، راندمان حجمی، مصرف سوخت ویژه، و میزان آلایندگی گازهای خروجی صورت گرفت. نتایج تحلیلی نشان داد که توربوشارژر با اتکا بر بازیابی انرژی گازهای خروجی، توان ترمزی را به طور میانگین تا ۱۸٪ افزایش داده و راندمان حرارتی را حدود ۱۲٪ بهبود می بخشد. در مقابل، سوپرشارژر به واسطه ی اتصال مکانیکی مستقیم به میل لنگ، واکنش سریع تری در دورهای پایین از خود نشان داده و تاخیر توربو را ندارد. تحلیل اقتصادی نیز بیانگر آن است که سیستم های توربوشارژ با وجود هزینه ی ساخت اولیه بالاتر، به دلیل کاهش مصرف سوخت و آلایندگی، از دیدگاه زیست محیطی و اقتصادی برتر هستند. درمجموع، نتایج این تحقیق نشان می دهد که انتخاب نوع پرخوران باید متناسب با ماموریت کاری موتور (شهری یا صنعتی) انجام گیرد.

کلیدواژه ها:

توربوشارژر ، سوپرشارژر ، راندمان حرارتی ، پرخوران ، موتور احتراق داخلی