بررسی تجربی عملکرد آب شیرین کن خورشیدی با استفاده از محیط متخلخل در کلکتور لوله خلا

در این پژوهش، عملکرد یک آب شیرین کن خورشیدی مبتنی بر کلکتور لوله خلا (ETC) با به کارگیری محیط متخلخل (PM) به صورت تجربی بررسی شده است. ETC به دلیل جذب موثر تابش خورشید و ایجاد دمای بالا در دیواره داخلی خود، بستر مناسبی برای تبخیر آب شور فراهم می کند. PM نیز با جذب و توزیع مویینگی آب شور، تشکیل فیلم نازک و افزایش سطح موثر نرخ تبخیر را افزایش می دهد. در این سیستم، کتان به عنوان PM داخل ETC جایگذاری شده است. آب شور با دبی های ۰.۷۵، ۰.۹ و ۱.۲ L/h در سیستم به گردش درمی آید و برای بررسی تاثیر PM یک آزمون جدا بدون PM انجام می شود. نتایج نشان می دهد استفاده از PM موجب تولید آب شیرین را افزایش می دهد؛ به طوری که در حالت بهینه با دبی ۰.۹ L/h مقدار آب شیرین تولیدشده به ۹۴۰ mL در روز می رسد. در واقع نرخ آب شیرین تولیدشده در این سیستم برابر با ۹.۱۳ kg·m⁻².day⁻¹ می باشد. در صورتی که TDS آب شیرین تولیدشده بسیار پایین و مقدار آن برابر ۱۴ ppm می باشد. از جمله نتایج مهم آزمایش ها، افزایش ۶۳ درصدی این مقدار تولید آب شیرین نسبت به حالت بدون PM، می باشد که اهمیت حضور کتان را نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

آب شیرین کن خورشیدی ، کلکتور لوله خلا ، محیط متخلخل ، انرژی خورشیدی ، نمک زدایی