بررسی تجربی اثر میدان و سیال مغناطیسی بر بهبود عملکرد حرارتی، ناسلت و ضریب اصطکاک گردآورنده ی سهموی خطی

در تحقیق حاضر، از سیال کاری آب و سیال مغناطیسی در ۴ درصد حجمی ۲، ۵/۲، ۳ و ۵/۳ درصد برای لوله جاذب ساده و لوله جاذب با آهنربای دائمی نئودیمیم در جریان آشفته و بر اساس استاندارد اشری ۹۳، به صورت تجربی انجام شد. برای بهبود انتقال حرارت گردآورنده ی خورشیدی سهموی خطی، یک بار از نانوذرات آهن در سیال پایه (آب مقطر) بدون آهنربا روی لوله جاذب و بار دیگر به همراه آهنربا روی لوله جاذب استفاده شد. نتایج بهبود انتقال حرارت برای سیال کاری آب و سیال مغناطیسی در چهار درصد حجمی ۲، ۵/۲، ۳ و ۵/۳ درصد، در چهار رینولدزهای ۵۶۴۳، ۱۲۹۸۷، ۱۳۹۱۸ و ۱۴۸۴۵ به صورت تجربی انجام شد. همانگونه که مشاهده شد با افزایش درصد حجمی سیال مغناطیسی به طور قابل ملاحظه بهبود انتقال حرارت افزایش یافت. همچنین با ایجاد میدان مغناطیسی جذب حرارت سیستم گردآورنده ی سهموی خطی خورشیدی افزایش یافت.

کلیدواژه ها:

بهبود عملکرد حرارتی ، گردآورنده ی خورشیدی سهموی خطی ، میدان مغناطیسی ، سیال مغناطیسی ، بررسی تجربی