تحلیل عددی رفتار خستگی در انتقال بار روتور-دیسک دوار توسط اتصالات خار، هزارخاری و جوشی

انتخاب روش بهینه اتصال در مونتاژ روتور-دیسک های دوار، تاثیر مستقیمی بر قابلیت اطمینان، انتقال گشتاور و عمر سرویس سامانه دارد. در این مطالعه، عملکرد مکانیکی و خستگی سه روش متداول اتصال—خار، هزارخاری و جوشی—به طور مقایسه ای و با استفاده از تحلیل المان محدود مورد بررسی قرار گرفته است. شبیه سازی های انجام شده تحت شرایط بارگذاری واقعی (ترکیب بار فشاری و دورانی) نشان داد که اتصال هزارخاری به طور قابل توجهی با توزیع تنش یکنواخت تر و کاهش تمرکز تنش موضعی، برتری خود را از منظر ایمنی خستگی ثابت می کند. درحالی که اتصال خار به ویژه در نواحی تغییر مقطع مستعد شکست خستگی است، اتصال جوشی نیز به دلیل تنش های پسماند، چالش هایی در بارگذاری تناوبی ایجاد می نماید. یافته های این پژوهش مبنای معیاری عملی برای طراحی اتصالات در موتورهای دوار و سامانه های انتقال توان فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

اتصال روتور–دیسک ، موتور دوار پیستونی ، تحلیل المان محدود ، خستگی ، هزارخار