بهبود قابلیت اطمینان محصولات با کاهش سطح ریسک های طبقه بندی شده در شرایط عدم قطعیت

امروزه رشد تکنولوژی و تغییرات سریع محیط کسب و کار، طراحی و ارائه محصولات جدید به بازار را با ریسک های فراوانی همراه ساخته است و برنامه ریزی و سازماندهی اقدامات مناسب در مواجهه با این ریسک ها از اولویت های بهبود برنامه های هر سازمان می باشد. در این تحقیق، سعی می شود با ارائه یک روش گام به گام و استناد به روش های علمی جدید و کاربردی، یک مدل برای بهبود قابلیت اطمینان محصولات با در نظر گرفتن سطح ریسک های طبقه بندی شده، محدودیت های سازمان و شرایط عدم قطعیت، ارائه شود. با توجه به روش پیشنهادی این تحقیق، ابتدا، ریسک های مرتبط با طراحی محصول مورد نظر شناسایی می شوند. در مرحله بعد، با توجه به تعیین میزان اهمیت تمامی ریسک ها، طبقه بندی ریسک ها در سه گروه «مهم»، «متوسط» و «قابل چشم پوشی» انجام می شود. در مرحله بعد، شناسایی اقدامات و فعالیت های مربوط به بهبود قابلیت اطمینان محصولات انجام شده و رتبه بندی و میزان اهمیت فعالیت های مذکور با در نظر گرفتن ریسک های مهم به عنوان معیارهای ارزیابی، انجام می شود. در نهایت، با ارائه یک مدل بهینه سازی صفر و یک، انتخاب بهینه فعالیت های بهبود قابلیت اطمینان محصولات انجام می شود. همچنین، برای مطالعه موردی تحقیق که تجزیه و تحلیل ریسک های موجود در طراحی موتورهای توربینی می باشد، مدل پیشنهادی تحقیق به صورت کمی مورد بررسی و پیاده سازی قرار گرفته است. تحلیل حساسیت مدل ارائه شده تحقیق نشان دهنده حساسیت زیاد آن نسبت به پارامترهای زمان و هزینه است.

کلیدواژه ها:

قابلیت اطمینان ، خوشه بندی ، ریسک ، روش FTOPSIS ، بهینه سازی صفر و یک