بررسی بیومکانیک مچ پا پیش و پس از عمل اصلاحی استئوتومی زانو: یک مطالعه موردی مبتنی بر مدل المان محدود

یکی از روش های رایج برای اصلاح انحراف واروس زانو، عمل جراحی استئوتومی بخش فوقانی تیبیا (HTO) است، اما تاثیر این اصلاح راستا بر رفتار مکانیکی مفصل مچ پا هنوز به طور کامل مشخص نشده است. هدف از این مطالعه، بررسی تغییرات الگوی تنش استخوانی در مفصل مچ پا پیش و پس از انجام HTO با استفاده از مدل سازی المان محدود بیمارمحور بود. در این پژوهش، تصاویر سی تی اسکن یک بیمار قبل و بعد از عمل جراحی مورد استفاده قرار گرفت و یک مدل سه بعدی المان محدود شامل استخوان ها و رباط های مفصل مچ پا توسعه داده شد. برای دستیابی به نتایج واقع گرایانه تر، خواص مادی استخوان به صورت ناهمگن و مبتنی بر مقادیر خاکستری CT تخصیص داده شد. نتایج تحلیل نشان داد که پس از اصلاح راستای اندام، مقدار بیشینه تنش فون میزس در استخوان های تیبیا و تالوس کاهش یافته و نواحی تمرکز تنش دچار جابه جایی شده اند. با وجود محدود بودن مطالعه به یک مورد و عدم انجام تحلیل آماری، مقادیر تنش محاسبه شده از نظر مرتبه بزرگی با ادبیات موجود همخوانی داشت. این مطالعه می تواند به عنوان یک گزارش مقدماتی برای بررسی های گسترده تر آینده در زمینه اثرات بیومکانیکی HTO بر مفصل مچ پا مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تحلیل تنش مچ پا ، استئوتومی زانو ، تحلیل تنش تیبیا