مطالعه مقایسه ای انتخاب ضرایب سختی سیستم تعلیق با رویکرد مصالحه میان کیفیت سواری و فرمان پذیری خودرو

انتخاب ضریب سختی مناسب برای سیستم تعلیق، یک مسئله تعارضی میان تامین راحتی سرنشین و حفظ پایداری و خوش فرمانی خودرو است. در این پژوهش، رفتار دینامیکی دو کلاس متفاوت خودرو شامل یک سدان شهری و یک خودروی اسپرت موتور وسط با استفاده از شبیه سازی در نرم افزار کارسیم مورد ارزیابی قرار گرفته است. هدف اصلی، بررسی میزان انطباق ضرایب سختی فنر خودروها با فرکانس های طبیعی معیار در مدهای سواری و فرمان پذیری است. بدین منظور، ابتدا ضرایب سختی تئوری برای هر دو حالت محاسبه شد و سپس عملکرد خودروها در مانور تغییر خط دوگانه با تمرکز بر پارامترهایی نظیر شتاب جانبی، زاویه غلت بدنه و نیروهای عمودی تایر مقایسه گردیده است. نتایج نشان می دهد که در خودروی سدان، سختی فنر به گونه ای انتخاب شده که فرکانس طبیعی به محدوده راحتی (حدود ۱.۳ هرتز) نزدیک تر باشد، در حالی که در خودروی اسپرت، اولویت طراحان بر افزایش سختی جهت کنترل بهتر بدنه و نزدیکی به مد فرمان پذیری بوده است.

کلیدواژه ها:

سیستم تعلیق غیرفعال ، انتخاب ضریب سختی ، کیفیت سواری ، خوش فرمانی ، نرم افزار کارسیم