کاربرد تبدیل موجک به منظور حذف نویز از سیگنال ارتعاشی در فرایند تشخیص عیب

بیرینگ ها از مهم ترین اجزای ماشین های دوار و از رایج ترین منابع خرابی در این سیستم ها به شمار می روند که معمولا زودتر از سایر اجزا علائم نقص را در قالب الگوهای ارتعاشی مشخص بروز می دهند. ازاین رو، تحلیل سیگنال های ارتعاشی به عنوان ابزاری موثر در پایش وضعیت و تشخیص به موقع عیوب بیرینگ ها مورد توجه گسترده قرار گرفته است. با این حال، سیگنال های ارتعاشی ثبت شده در شرایط عملیاتی واقعی اغلب به نویزهای محیطی و تداخلی آلوده می باشند. در این پژوهش، حذف نویز سیگنال های ارتعاشی بیرینگ معیوب با استفاده از تبدیل موجک مورد بررسی قرار گرفته است. به منظور ارزیابی جامع عملکرد روش های مختلف، توابع موجک گوناگون و روش های متنوع آستانه گذاری به کار گرفته شده و اثربخشی آن ها در کاهش نویز و حفظ ویژگی های سیگنال تحلیل شده است. ارزیابی عملکرد بدون نیاز به سیگنال مرجع تمیز و با استفاده از معیارهای آماری شامل کشیدگی، ضریب همبستگی متقابل و نسبت سیگنال به نویز (SNR) انجام شده است. علاوه بر این، برای تلفیق موثر این معیارها، از روش وزن دهی مبتنی بر آنتروپی شانون استفاده شده است که امکان مقایسه عینی و متوازن روش های مختلف نویززدایی را فراهم می کند. نتایج حاصل نشان می دهد که انتخاب مناسب ترکیب موجک و روش آستانه گذاری نقش تعیین کننده ای در بهبود کیفیت سیگنال و حفظ اطلاعات عیب دارد. همچنین، به کارگیری وزن دهی مبتنی بر آنتروپی موجب ارتقای دقت ارزیابی عملکرد روش های نویززدایی می شود.

کلیدواژه ها:

پایش وضعیت ، تشخیص عیب ، پردازش سیگنال ، تبدیل موجک