بهینه سازی فرآیند احتراق و آلایندگی موتور XU۷ با استفاده از نانوذرات اکسید آلومینیوم با رویکرد تجربی و شبیه سازی عددی

در این طرح پژوهشی، تاثیر افزودن نانوذرات اکسید آلومینیوم در دو غلظت ۴۰ و ۸۰ پی پی ام بر فرآیند احتراق، عملکرد و آلایندگی موتور بنزینی XU۷ مورد مطالعه قرار می باشد. رویکرد تحقیق به صورت ترکیبی شامل آزمون تجربی روی خودرو پژو پارس سالم و استاندارد و شبیه سازی غیرخطی احتراق در محیط MATLAB می باشد. در آزمون تجربی، پارامترهای کلیدی شامل زمان پاشش انژکتور، آوانس جرقه، و آلایندگی های CO، CO۲، HC، O۲ و λ در سه دور مختلف اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که غلظت ۴۰ پی پی ام نانوذره موجب کاهش ۵ تا ۸ درصدی زمان پاشش، کاهش ۱۰ تا ۱۵ درصدی CO، و افزایش ۲ تا ۳ درصدی فشار پیک داخل سیلندر گردیده درحالی که غلظت ۸۰ پی پی ام تاثیر محدودتری داشته است. شبیه سازی MATLAB نیز افزایش توان و گشتاور موتور را در حضور نانوذرات تایید کرد. مقایسه نتایج تجربی و عددی نشان می دهد که غلظت ۴۰ پی پی ام مقدار بهینه برای دستیابی به بیشترین بازده احتراق و کمترین آلایندگی است. این طرح علاوه بر تحلیل علمی دقیق، یک مسیر عملیاتی برای کاهش آلایندگی شهری و کاهش مصرف سوخت در خودروهای ملی ارائه می دهد و قابلیت توسعه صنعتی نیز دارد.

کلیدواژه ها:

نانوذرات اکسیدآلومینیوم ، موتور پژوXu۷ ، عملکرد موتور ، آلایندگی موتور