مطالعه تجربی ضریب انتقال حرارت و افت فشار جریان نانوسیال هیبریدی CuO/MWCNTs/Oil در مبدل های حرارتی دولوله ای

افزودن نانوذرات به سیالات، یکی از روش های افزایش نرخ انتقال حرارت می باشد. در این روش با بهبود رسانش حرارتی سیالات و افزایش نرخ انتقال حرارت به ویژه در مبدل های حرارتی، مصرف انرژی و مواد مورد نیاز برای ساخت دستگاه های حرارتی در یک نرخ انتقال حرارت یکسان، کاهش می یابد. این روش ممکن است نتایج نامطلوبی هم داشته باشد و با افزایش افت فشار جریان سیال، توان مصرفی پمپ را نیز افزایش دهد. در این مقاله، ضریب انتقال حرارت و افت فشار جریان نانوسیال اکسید مس-روغن حرارتی و نانوسیال هیبریدی اکسید مس(۶۰%)-نانولوله های کربنی چند جداره(۴۰%)-روغن حرارتی در یک مبدل حرارتی دو لوله ای با جریان ناهمسو در شرایط پایا به صورت تجربی بررسی می شود. نمونه های آزمایش، با استفاده از روش دو مرحله ای و در پنج کسر جرمی ۰.۱، ۰.۳، ۰.۵، ۱ و ۱.۵ درصد آماده شده و با استفاده از یک دستگاه فراصوت، پایدار گردید. نتایج نشان می دهد، بیشترین میزان افزایش ضریب انتقال حرارت میانگین در نانوسیال ۱۳.۷۳ درصد در کسر جرمی ۱ درصد و در نانوسیال هیبریدی ۱۹.۴۷ درصد در کسر جرمی ۰.۵ درصد، نسبت به سیال پایه بوده و افت فشار نیز به ترتیب ۱۱.۱۹ درصد و ۱۰.۶۴ درصد افزایش یافته است. بنابر یافته های آزمایش، به کارگیری نانوسیالات و نانوسیالات هیبریدی یک روش موثر در بهبود انتقال حرارت می باشد.

کلیدواژه ها:

ضریب انتقال حرارت ، افت فشار ، اکسید مس ، نانولوله های کربنی چند جداره ، مبدل حرارتی دو لوله ای