نقش روانشناسی محیطی بر احساس آرامش در طراحی داخلی خانه

روان شناسی محیطی به عنوان دانشی میان رشته ای، با بررسی تاثیرات کالبد بر ادراک، شناخت و رفتار، چارچوبی علمی برای خلق فضاهای همسو با نیازهای روانی فراهم می سازد. این پژوهش با هدف تبیین نقش مولفه های روان شناسی محیطی در ایجاد احساس آرامش در فضای داخلی مسکونی و با روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد کیفی انجام شده است. داده ها از طریق مطالعات نظری و تحلیل نمونه های موردی دو فضای مسکونی با رویکردهای طراحی متفاوت گردآوری و بر اساس شش شاخص کلیدی (رنگ، نور، بافت، چیدمان، طبیعت گرایی و روابط فضایی) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهند که احساس آرامش محصول تعامل هماهنگ و آگاهانه ی این عناصر است. رنگ های ملایم و طبیعی، نور طبیعی باکیفیت، بافت های متنوع و لطیف، چیدمان ارگونومیک و روان، ادغام عناصر طبیعی و تعریف شده بودن قلمروهای فضایی، مهم ترین عوامل شکل دهنده به این حس هستند. نکته ی حائز اهمیت، تنوع در الگوهای دستیابی به آرامش است؛ به طوری که فضاهایی با رویکردهای معاصر مینیمال و یا غنی سنتی، هرکدام می توانند از طریق ایجاد تعادل خاص خود، به این هدف نائل شوند.

کلیدواژه ها:

روان شناسی محیطی ، طراحی داخلی ، احساس آرامش ، معماری مسکونی ، علوم رفتاری